تیمهای فرمول یک با پیشنهاد تغییر قوانین که میتوانست به پیرلی اجازه دهد فشار باد لاستیکها را کاهش دهد و به یکی از بزرگترین شکایتهای رانندگان پاسخ دهد، مخالفت کردند.
یکی از رایجترین انتقادهای رانندگان در فصل ۲۰۲۶، فشار باد بسیار بالای لاستیکهاست؛ فشاری که طبق مقررات توسط پیرلی تعیین میشود.
رانندگان معتقدند این فشار بالا باعث شده خودروها چسبندگی کمتری داشته باشند، کنترل آنها دشوارتر شود و احتمال قفل شدن چرخها هنگام ورود به پیچها افزایش یابد.
علاوه بر این، لاستیکها هم دیرتر به دمای مناسب میرسند و هم نگهداری از آنها در طول مسابقه سختتر شده است.
اولی بیرمن، راننده تیم هاس، اوایل امسال در گرندپری اسپانیا این وضعیت را اینگونه توصیف کرده بود:
«الان انگار با بادکنک رانندگی میکنیم.»
او گفت:
«هوای داخل لاستیکها بیش از حد زیاد است و واقعاً رانندگی را به کابوس تبدیل کرده است.»
«فرسایش لاستیکها بسیار زیاد است و حتی در یک دور هم بیش از حد داغ میشوند.»
«با وجود این همه قدرت زیر پایمان، چسبندگی بسیار کمی داریم؛ چون این لاستیکها مثل بادکنک شدهاند.»
چرا فشار باد لاستیکها افزایش یافته است؟
فشار باد لاستیکها که بسته به پیست، معمولاً ۳ تا ۴ psi بیشتر از سال گذشته است، نتیجه مستقیم قوانین جدید آیرودینامیک فعال (Active Aero) در فصل ۲۰۲۶ محسوب میشود.
در خودروهای جدید، میزان داونفورس در حالت مستقیم (Straight Mode) و حالت پیچ (Corner Mode) تفاوت زیادی دارد و همین موضوع بار عمودی وارد بر لاستیکها را تغییر میدهد.
مشکل اصلی زمانی ایجاد میشود که سیستم آیرودینامیک فعال دچار نقص شود.
اگر بالهای خودرو هنگام حرکت در مسیر مستقیم در حالت مخصوص پیچ باقی بمانند، خودرو در سرعتهای بالا حداکثر داونفورس را تولید خواهد کرد و فشار بسیار زیادی به لاستیکها وارد میشود.
در چنین شرایطی، اگر فشار باد لاستیک پایین باشد، احتمال ترکیدن یا آسیب دیدن آنها وجود دارد.
به همین دلیل، پیرلی فشار باد لاستیکها را بهعنوان یک اقدام ایمنی افزایش داد تا در صورت خرابی سیستم آیرودینامیک، خطر شکست لاستیکها کاهش یابد.
پیشنهاد پیرلی چه بود؟
پیرلی که از نارضایتی رانندگان آگاه است، اخیراً پیشنهادی ارائه کرد که میتوانست از نیمه دوم فصل فشار باد لاستیکها را کاهش دهد.
بر اساس این پیشنهاد، اگر سیستم آیرودینامیک فعال خودرویی خراب میشد و خودرو قادر به ورود به حالت مستقیم نبود، اجازه ادامه مسابقه را نداشت.
طبق این طرح، اگر خودرو پنج دور متوالی در حالت مخصوص پیچ باقی میماند، پرچم سیاه و نارنجی برای آن به نمایش درمیآمد؛ پرچمی که به راننده اعلام میکند خودرو دارای نقص فنی خطرناک است.
در این صورت راننده باید به پیت بازمیگشت و اگر مشکل برطرف نمیشد، دیگر اجازه ادامه مسابقه را نداشت.
اگر چنین قانونی اجرا میشد، دیگر احتمال حرکت طولانی خودروها در مسیر مستقیم با حداکثر داونفورس وجود نداشت و پیرلی نیز میتوانست فشار باد لاستیکها را کاهش دهد.
حتی این قانون میتوانست از گرندپری هلند، نخستین مسابقه پس از تعطیلات تابستانی، اجرایی شود.
چرا این پیشنهاد رد شد؟
FIA این ایده را قابل اجرا میدانست، اما برای تصویب آن، طبق قوانین مدیریتی فرمول یک، حمایت اکثریت ویژه تیمها لازم بود.
این حمایت به دست نیامد.
اکثر تیمها معتقد بودند تغییر قانون ضرورتی ندارد و در رأیگیری نیز اکثریت با آن مخالفت کردند.
گزارشها حاکی از آن است که برخی تیمها نمیخواستند فشار باد لاستیکها در میانه فصل تغییر کند؛ زیرا ممکن بود این موضوع روی عملکرد رقابتی آنها تأثیر بگذارد.
برخی دیگر نیز نگران بودند که خرابی سیستم آیرودینامیک فعال، که شاید با همان خودرو میشد مسابقه را به پایان رساند و امتیاز گرفت، با اجرای این قانون باعث خروج اجباری از مسابقه شود.
فشار باد بالا تا پایان فصل باقی میماند
با رد شدن این پیشنهاد، فشار بالای لاستیکها تا پایان فصل ۲۰۲۶ حفظ خواهد شد و احتمالاً در فصل ۲۰۲۷ نیز تغییری نخواهد کرد.
سیمونه برا، مهندس ارشد پیرلی، گفت که از مخالفت تیمها چندان غافلگیر نشده است.
او گفت:
«اکثریت تصمیم گرفتند فشارهای بالاتر حفظ شود و از نظر ما مشکلی نیست.»
وی ادامه داد:
«بارها توضیح دادهایم که دلیل این فشارهای بالا، شرایط حالت مستقیم (Straight Mode) است؛ هرچند این وضعیت چندان هم زیاد رخ نمیدهد.»
«ما فقط باید بدترین سناریوی ممکن را هنگام تعیین فشار لاستیکها در نظر بگیریم.»
اگر پیشنهاد تصویب میشد چه اتفاقی میافتاد؟
برا معتقد است در صورت تصویب قانون پرچم سیاه و نارنجی، پیرلی میتوانست فشار باد لاستیکها را تقریباً به مقادیر سال گذشته بازگرداند.
او درباره میزان این کاهش گفت:
«این تغییر میتوانست قابل توجه باشد.»
«میزان آن به نوع پیست بستگی دارد، اما معمولاً چیزی بین ۱ تا ۳ psi برای محور جلو و عقب بود.»
او همچنین تأکید کرد که امکان کاهش بیشتر فشار لاستیکهای محور عقب نیز وجود داشت؛ تغییری که میتوانست چسبندگی خودروها را افزایش دهد و رانندگی را برای رانندگان بسیار آسانتر و لذتبخشتر کند.