کریستین هورنر می‌گوید پس از نخستین پیروزی‌های تیم فرمول یک ردبول با موتور اختصاصی خود، سهام‌داران اصلی این شرکت و الیور مینتزلاف، مدیرعامل بخش پروژه‌های شرکتی ردبول، از او قدردانی کرده‌اند.
پروژه ردبول پاورترینرز در واکنش به تصمیم هوندا برای خروج از فرمول یک در پایان فصل ۲۰۲۱ شکل گرفت. هدف اولیه این بود که این مجموعه مسئولیت نگهداری و بهره‌برداری از موتورهای هوندا را بر عهده بگیرد؛ اما در نهایت، ردبول تصمیم گرفت برای آغاز دوره مقرراتی جدید در سال ۲۰۲۶، به یک سازنده مستقل موتور تبدیل شود.
موتور نخست این مجموعه از همان ابتدای فصل رقابتی ظاهر شده است. عملکرد آن حتی باعث شده برخی ناظران، هرچند با بحث‌وجدل، ردبول را در چارچوب سازوکار جدید «فرصت‌های توسعه و ارتقای اضافی» یا ADUO، صاحب بهترین موتور فصل بدانند. البته این سازوکار صرفاً عملکرد موتور احتراق داخلی را ارزیابی می‌کند و تمام جنبه‌های عملکرد واحد قدرت را در بر نمی‌گیرد.
ردبول در شانزدهمین گرندپری خود با موتور اختصاصی، به پیروزی رسید؛ زمانی که مکس ورستپن در گرندپری بحرین در مالزی برنده شد. او یک هفته بعد نیز با پیروزی در مسابقه اسپرینت و مسابقه اصلی سنگاپور، این موفقیت را تکرار کرد.
هورنر که از زمان تأسیس تیم تا برکناری‌اش در تابستان ۲۰۲۵ مدیر تیم ردبول بود، نقشی مهم در تصویب پروژه ردبول پاورترینرز داشت. او در گفت‌وگو با اد استراو و جان نوبل از رسانه ها توضیح داد که سهمش در این موفقیت از سوی افرادی مانند مینتزلاف به رسمیت شناخته شده است؛ کسی که هورنر در دوران مدیریتش رابطه‌ای دشوار با او داشت.
هورنر: نمی‌توان گفت اگر می‌ماندم، چه چیزی را تغییر می‌دادم
در پادکست فرمول یک از هورنر پرسیده شد که اگر همچنان مدیر تیم بود، آیا در واکنش به اتفاقات فصل جاری تصمیم‌های متفاوتی می‌گرفت یا خیر.
او پاسخ داد:
«گفتن این موضوع غیرممکن است، مگر نه؟
فکر می‌کنم تیمی که امروز می‌بینیم، همان تیمی است که من آن را شکل دادم و ساختم. پس از آخرین پیروزی‌ها در سنگاپور و مالزی، هر دو سهام‌دار اصلی به‌طور جداگانه از من تشکر کردند و به نقش من در این موفقیت‌ها اشاره داشتند. الیور مینتزلاف هم پس از مسابقه سنگاپور، با بزرگواری با من تماس گرفت تا بابت چیزی که ساخته بودم و دستاوردهایی که تیم پس از آن به دست آورده، از من تشکر کند.»
هورنر معتقد است گذشت زمان به افراد کمک می‌کند دیدگاه روشن‌تری نسبت به اتفاقات گذشته پیدا کنند.
او ادامه داد:
«ردبول اکنون از نظر شیوه فعالیت، طبیعتاً در موقعیت متفاوتی قرار دارد. وقتی چهره‌ای مانند دیتریش ماتشیتز، رئیس و بنیان‌گذار ردبول، دیگر حضور ندارد، تغییرات در نحوه اداره شرکت طبیعی است.
اما تا جایی که من اطلاع دارم، کسب‌وکار ردبول شرایط بسیار خوبی دارد و از نظر رشد، عملکرد فوق‌العاده‌ای نشان می‌دهد. بنابراین، تنها کاری که می‌توانم انجام دهم این است که برای آن‌ها در آینده آرزوی موفقیت کنم.»
پروژه‌ای که از نظر هورنر ایده‌ای دیوانه‌وار بود
هورنر هنگام راه‌اندازی ردبول پاورترینرز گفته بود دیتریش ماتشیتز از ریسک‌کردن نمی‌ترسید. او همچنین توضیح داده بود که ردبول هرگز تصور نمی‌کرد بتواند با طراحی شاسی به موفقیت‌هایی که طی سال‌ها به دست آورده، برسد؛ اما چالش بعدی این بود که همان موفقیت را در زمینه ساخت موتور نیز تکرار کند.
هورنر در گفت‌وگوی خود با رسانه ها، راه‌اندازی یک سازنده موتور مستقل را «ایده‌ای دیوانه‌وار» توصیف کرد. این پروژه برای تولید موتورهای فصل ۲۰۲۶ با شرکت فورد همکاری کرد.
او معتقد است ماتشیتز و چالرِم یوویدیا، دیگر مالک ردبول، شایسته قدردانی هستند؛ زیرا در داخل شرکت افرادی بودند که می‌پرسیدند: «اصلاً چرا باید چنین کاری انجام دهیم؟»
هورنر درباره روند ساخت این مجموعه گفت:
«این پروژه بار دیگر به من نشان داد که اگر گروهی از افراد توانمند را کنار هم جمع کنید، به آن‌ها اختیار بدهید، مسیر روشنی پیش رویشان بگذارید، فرهنگ کاری مناسبی ایجاد کنید و ابزارهای لازم را در اختیارشان قرار دهید، چه نتایجی می‌توان به دست آورد.
ما در مدت ۵۵ هفته، یک کارخانه تولید حباب‌های بسته‌بندی را به مجموعه‌ای برای ساخت موتور تبدیل کردیم.»
او که این روزها در آستانه انتشار کتاب خاطراتش با عنوان Drive قرار دارد، پروژه موتور ردبول را یکی از مهم‌ترین دستاوردهای دوران مدیریتش می‌داند.
هورنر اضافه کرد:
«اینکه چنین موتوری در نخستین سال فعالیتش به‌عنوان یکی از قدرتمندترین موتورهای فرمول یک شناخته شود و در شانزدهمین تلاش خود به پیروزی برسد، از نظر من یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای دوران حضورم در ردبول است.
این موفقیت بار دیگر قدرت نیروی انسانی، فرهنگ سازمانی و تمرکز همه افراد روی یک هدف مشترک را نشان می‌دهد.»
اختلاف قدرت در ردبول و برکناری هورنر
هورنر در ردبول ریسینگ هم‌زمان دو سمت مدیر تیم و مدیرعامل را بر عهده داشت. اما پس از درگذشت دیتریش ماتشیتز در اکتبر ۲۰۲۲، کشمکش قدرتی در داخل مجموعه شکل گرفت که عملاً هورنر را در یک سوی آن و الیور مینتزلاف و هلموت مارکو، مشاور پیشین موتوراسپرت ردبول، را در سوی دیگر قرار می‌داد.
مینتزلاف رسماً مسئولیت پروژه‌های شرکتی ردبول را بر عهده داشت.
در سال ۲۰۲۴، هورنر با رسوایی شخصی و اتهام رفتار نامناسب با یکی از کارکنان روبه‌رو شد. ردبول پس از انجام تحقیقات مستقل، با اعلام اینکه تخلفی از سوی او احراز نشده است، تصمیم گرفت به همکاری با او ادامه دهد.
با این حال، هورنر پس از گرندپری بریتانیا در ژوئیه ۲۰۲۵ از مسئولیت‌های خود کنار گذاشته شد.
آیا هورنر در تلاش برای حفظ قدرت زیاده‌روی کرد؟
در ادامه مصاحبه، از هورنر پرسیده شد که آیا با شکل‌دادن بیش از حد تیم بر اساس دیدگاه‌های خودش، به‌ویژه در شرایطی که ردبول به‌عنوان «تیم هورنر» شناخته می‌شد، در حفظ قدرت زیاده‌روی کرده بود یا خیر.
او پاسخ داد:
«بله، همین چیزی بود که به من گفته شد. هلموت هم در پایان همین حرف را به من زد.
وقتی به گذشته نگاه می‌کنید، همیشه چیزهایی وجود دارد که می‌توانستید متفاوت انجام دهید. درست مانند هر مسابقه‌ای که بعداً بررسی می‌کنید و متوجه می‌شوید می‌توانستید عملکرد متفاوتی داشته باشید. آیا من هم می‌توانستم تصمیم‌های دیگری بگیرم؟ بله. اما آیا به باورهایم و به خودم وفادار ماندم؟ فکر می‌کنم بله.»
هورنر توضیح داد که از او خواسته شده بود بخشی از مسئولیت‌هایش را واگذار کند، اما احساس می‌کرد این کار می‌تواند جایگاه و نقش رهبری مدیر تیم را تضعیف کند.
او ادامه داد:
«احساس کردم این کار نقش رهبری تیم را به خطر می‌اندازد؛ بنابراین گفتم حاضر نیستم چنین کاری انجام دهم.
شاید همین موضوع در تصمیم نهایی برای کنارگذاشتن من تأثیر داشته باشد. اما از نظر من، پذیرفتن آن تصمیم درستی نبود. البته زندگی همین است، مگر نه؟»
هورنر تأکید کرد که با هر دو سهام‌دار اصلی ردبول، یوویدیا و مارک ماتشیتز، رابطه قابل‌قبولی دارد و از پیام‌ها و اظهارنظرهای آن‌ها قدردان است. او می‌گوید پس از ترک تیم، هر دو را دیده و اختلافات گذشته تا حد زیادی پشت سر گذاشته شده‌اند.
او درباره مینتزلاف نیز گفت که اکنون تنها می‌تواند برای او و ردبول در آینده آرزوی موفقیت کند.
هورنر در پایان افزود:
«این فصل از زندگی من است که به آن افتخار می‌کنم. به کارهایی که انجام دادم و دستاوردهایی که به دست آوردم افتخار می‌کنم و با علاقه فراوان به حدود ۹۰ درصد از دوران حضورم در ردبول نگاه خواهم کرد.»
کتاب خاطرات کریستین هورنر با عنوان Drive قرار است در ۲۲ اکتبر توسط انتشارات بنتام منتشر شود. او همچنین در رویدادهایی در شهرهای ناتینگهام، باث و لندن درباره خاطراتش صحبت خواهد کرد.
جدول خلاصه خبر
| موضوع | جزئیات |
|---|---|
| شخصیت اصلی | کریستین هورنر، مدیر پیشین ردبول |
| موضوع اصلی | قدردانی سهام‌داران از نقش هورنر در شکل‌گیری پروژه موتور اختصاصی |
| نام بخش سازنده موتور | Red Bull Powertrains |
| شریک فنی پروژه | فورد |
| دلیل آغاز پروژه | تصمیم هوندا برای خروج از فرمول یک در پایان ۲۰۲۱ |
| زمان تبدیل‌شدن به سازنده مستقل موتور | برای مقررات فصل ۲۰۲۶ |
| نخستین پیروزی موتور اختصاصی | شانزدهمین گرندپری |
| راننده پیروز | مکس ورستپن |
| دستاورد مورد اشاره هورنر | تبدیل کارخانه تولید حباب‌های بسته‌بندی به تأسیسات موتور طی ۵۵ هفته |
| چهره‌های مورد اشاره | دیتریش ماتشیتز، چالرِم یوویدیا و الیور مینتزلاف |
| زمان برکناری هورنر | ژوئیه ۲۰۲۵، پس از گرندپری بریتانیا |
| دلیل اختلاف مدیریتی | اختلاف بر سر ساختار قدرت و واگذاری بخشی از مسئولیت‌های هورنر |
| کتاب خاطرات | Drive |
| تاریخ انتشار کتاب | ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶ |