لاندو نوریس با پیروزی در گرندپری مجارستان، نخستین برد خود و همچنین اولین پیروزی مکلارن در مسیر دفاع از عنوان قهرمانی جهان فرمول یک ۲۰۲۶ را ثبت کرد.
در همان دور نخست، نوریس پس از خروج از پیست در پیچ دوم، جایگاه خود را به همتیمیاش اسکار پیاستری واگذار کرد و راننده استرالیایی به صدر مسابقه رسید.
پس از آن، دو راننده مکلارن با اختلاف در رتبههای اول و دوم حرکت میکردند، اما نوریس از طریق رادیو بارها اعلام کرد که اگر در صدر باشد سرعت بیشتری خواهد داشت و از اینکه تیم حاضر به جابهجایی جایگاهها نبود، نارضایتی خود را پنهان نکرد.
فرصت نوریس در جریان دومین مرحله پیتاستاپها به دست آمد. او مدت بیشتری در پیست ماند و همزمان پیاستری هنگام سبقت از خودروی دورخورده کارلوس ساینز، پس از رانده شدن به بیرون پیست توسط راننده ویلیامز، زمان قابل توجهی از دست داد. همین اتفاق باعث شد نوریس پس از پیتاستاپ از همتیمیاش پیش بیفتد و سپس با سرعتی بالا فاصله خود را افزایش دهد.
رویای کسب نتیجه یک-دو برای مکلارن اما ۱۴ دور مانده به پایان از بین رفت؛ جایی که پیاستری به دلیل خرابی گیربکس از مسابقه کنار رفت. پس از این اتفاق، تیم از نوریس خواست برای جلوگیری از آسیب به خودرو، از عبور روی کربهای خروجی پیچها خودداری کند.
ورود خودروی ایمنی مجازی (VSC) برای جمعآوری خودروی متوقفشده پیاستری، فرصت مناسبی در اختیار مکس ورستپن قرار داد. راننده ردبول که برخلاف اکثر مدعیان هنوز پیتاستاپ انجام نداده بود، به رتبه دوم صعود کرد و پس از آن نیز توانست فاصله کافی با خودروهای مجهز به لاستیکهای تازه را حفظ کند.
مرسدس هرگز شانس واقعی برای پیروزی نداشت. کیمی آنتونلی برای مدتی مسابقه را رهبری کرد؛ استراتژی او ابتدا یک پیتاستاپی به نظر میرسید، اما در نهایت با دو توقف و آخرین پیتاستاپ بسیار دیرهنگام به پایان رسید.
همین موضوع باعث شد او هنگام خودروی ایمنی مجازی نیازی به پیتاستاپ نداشته باشد و از هر دو راننده فراری پیش بیفتد تا در جایگاه سوم مسابقه را به پایان برساند.
در سوی دیگر، لوئیس همیلتون به دلیل سرعت غیرمجاز در پیتلین هنگام دوره VSC، پنج ثانیه جریمه شد و در نتیجه جایگاه چهارم را به همتیمیاش شارل لکلرک واگذار کرد و پنجم شد.
جورج راسل نیز شروع بسیار بدی را تجربه کرد؛ سیستم ضدخاموشی (Anti-Stall) مرسدس در لحظه استارت فعال شد و او تا انتهای میدان سقوط کرد. هرچند با یک بازگشت خوب خود را به رتبه هفتم رساند، اما این نتیجه ضربه دیگری به امیدهای قهرمانی او وارد کرد. ایزاک هجار با ردبول مسابقه را در جایگاه ششم به پایان رساند.
در نبرد تیمهای میانه جدول، ریسینگ بولز و آئودی برای کسب امتیازات پایانی رقابت نزدیکی داشتند. لیام لاوسون و نیکو هالکنبرگ که از استراتژی دو پیتاستاپ استفاده کرده بودند، بهترتیب هشتم و نهم شدند و بالاتر از همتیمیهای خود، آروید لیندبلاد و گابریل بورتولتو قرار گرفتند.
استون مارتین نیز بار دیگر نشانههای پیشرفت خودروی ارتقایافتهاش را نشان داد. لنس استرول و فرناندو آلونسو با عبور از فرانکو کولاپینتو، هر دو خودروی هاس و هر دو ویلیامز، به ترتیب در جایگاههای سیزدهم و چهاردهم به کار خود پایان دادند.