مارک مارکز در مسابقه اسپرینت موتو جیپی میسانو غوغا به پا کرد؛ او تنها موتورسواری بود که میتوانست از نحوه
رقم خوردن شنبه خود در گرندپری سن مارینو واقعاً به وجد بیاید.
در ادامه به بررسی برندگان و بازندگان این مسابقه اسپرینت ۱۳ دوری میپردازیم.
برنده: مارک مارکز (مقام اول)
مارکز در تمام طول آخر هفته به عنوان تنها موتورسواری به نظر میرسید که شانس واقعی برای متوقف کردن بزکی
(Bezzecchi) دارد؛ اما در نهایت باز هم غافلگیرکننده بود؛ هم موفقیت او و هم اینکه چقدر این کار را آسان جلوه
داد.
او پس از مسابقه اسپرینت گفت که فکر میکرد با لاستیک عقب سافت (نرم)، رتبهای بین دوم تا سوم در انتظارش باشد.
اما با لاستیک مدیوم (متوسط) که خودش انتخاب کرد: «میتوانستم دوم یا سوم شوم… یا حتی به پیروزی برسم!»
عامل متمایزکننده، حاشیه امنیت بیشتری بود که لاستیک مدیوم به او داد (که ظاهراً به فشار لاستیک عقب روی جلو مربوط میشد) و او به بهترین شکل از آن بهره برد؛ در استارت با سرعت از بزکی گذشت و سپس در دور ۱۱ با ثبت زمان خیرهکننده ۱ دقیقه و ۳۰.۷ ثانیه، پاتک رقیب را بی اثر کرد. تا زمانی که نتیجه روز یکشنبه منجر به کسب یک
امتیاز خوب شود، این آخر هفته برای او یک موفقیت به شمار میرود.
بازنده: فابیو کوارتارارو (مقام بیست و یکم)
قبل از اینکه بیش از حد به کوارتارارو سخت بگیریم، مهم است اشاره کنیم او تنها موتورسوار یاماهاست که به نظر
میرسد این آخر هفته کار قابل توجهی انجام میدهد و واضح است که تمام تلاش خود را به کار گرفته است.
تصادف در هر صورت تصادف است و این یکی بسیار ناشیانه به نظر میرسید؛ کوارتارارو سعی داشت موریرا را فریب دهد
اما هنگام ترمزگیری به دلیل آنچه که خودش آن را پشتیبانی «صفرِ» بخش عقب توصیف کرد، غافلگیر شد و کنترل از
دستش خارج شد. اما با این حال باید به او کلاه از سر برداشت (تحسینش کرد). در مجموع ۱۱ دور زیر ۱ دقیقه و ۳۲
ثانیه توسط موتورسواران یاماها در این مسابقه ثبت شد؛ ۱۰ دور از آنها متعلق به کوارتارارو پس از تصادف بود و
آن یک دور دیگر هم متعلق به کوارتارارو قبل از تصادف بود. این نشان میدهد که او سرعت لازم را دارد.
بازنده: پکو بگنایا (مقام سیزدهم)
بگنایا صحبتهای پس از مسابقه خود را اینگونه آغاز کرد: «راستش وقتی هیچ حسی [به موتورسیکلت] ندارم، صحبت
کردن درباره آن سخت است.» البته نیازی نبود خودش این را به ما بگوید؛ عدم احساس راحتی و کنترل روی موتور به
این معنی بود که یک مسابقه اسپرینت بی ثمر دیگر برای این موتورسوار دوکاتی رقم خورد.
با توجه به اینکه میسانو پیستی است که بگنایا در گذشته دورهای بیشماری در آن زده است، میشد به او حق داد که
انتظار نتیجه متفاوتی از این آخر هفته داشته باشد. اما در عوض، اوضاع کماکان مثل قبل به نظر میرسد و گزینههای
او برای فرار از مشکلاتش با موتور GP26 رو به اتمام است.
بگنایا احساس خود را از این مشکلات اینگونه خلاصه کرد: «واقعاً ناامید و البته تحقیر شدم.» چنین عملکرد ضعیفی
در حضور تماشاگران خودی قطعاً کمکی به اعتماد به نفس کلی او نخواهد کرد.
برنده: خورخه مارتین (مقام سوم)
مارتین در پایان این ۱۳ دور، امتیازاتی را به هر دو رقیب اصلی خود در جدول قهرمانی واگذار کرد؛ اما روز جمعه
به نظر میرسید که او بسیار بیشتر از اینها امتیاز از دست خواهد داد، بنابراین این نتیجه عملاً حداقل ضرر ممکن
برای او بود.
او دیروز بسیار به فرستاده شدن به بخش اول تعیین خط (Q1) نزدیک بود، اما برخی موارد را در موتور و سبک سواری
خود اصلاح کرد؛ هرچند همچنان در فرم تعیین خط مغلوب رقیبان بود.
مارتین با گلایه گفت: «من نمیتوانم با لاستیک عقب سافت سواری کنم. به همین دلیل است که در ثبت تکدورها (Time Attack) زجر میکشم. احساس میکنم لاستیک عقب به جلو فشار میآورد و همه چیز خیلی تهاجمی میشود و مدیریت موتور واقعاً سخت است.»
به همین دلیل او لاستیک مدیوم را برای اسپرینت انتخاب کرد و این تصمیم به وضوح جواب داد؛ این تایر به او اجازه
داد تا فرمین الدگر و فابیو دیجینانتونیو را پشت سر بگذارد و مسیر خود را به سمت یک سکوی راحت هموار کند،حتی با وجود اینکه تایر جلوی او به دلیل دور زدن پشت سر دیجینانتونیو به شدت داغ شده بود.
بازنده: فرانکو موربیدلی (مقام دوازدهم)
یک فرصت نادر برای داشتن یک آخر هفته واقعاً خوب در فصلی که برای موربیدلی بسیار ناامیدکننده بوده، در حال هدر رفتن است؛ آن هم در حالی که او از نظر سرعت خالص واقعاً خوب به نظر میرسد.
اما با جریمه دور طولانی (Long Lap Penalty) غیرضروری به دلیل ایجاد مزاحمت برای دیگران (در اینجای جمله یک
آه بلند بکشید!)، مسابقه روز یکشنبه او از پیش خراب شده است. شاید مسابقه اسپرینت فرصت بزرگ او بود؛ اما در
عوض، او در چند پیچ اول کمی ترسو نشان داد و توسط دیوگو موریرا به حاشیه رانده شد و بقیه مسابقه را به دنبال
راهی برای بازگشت گذراند؛ راهی که هرگز پیدا نکرد.
بازنده: رائول فرناندز / تیم ترک هاوس (مقام هفتم)
اگر ارزیابی فرناندز درست باشد، این مشکل بیشتر به تیم ترک هاوس (Trackhouse) مربوط میشود تا خود او؛ چرا که او میگوید حضورش در بخش دوم تعیین خط (Q2) به دلیل «مشکل در هر دو موتورسیکلت» مختل شده بود، که باعث شد سه دهم ثانیه کندتر از دور Q1 خود باشد. این اتفاق تأثیر منفی شدیدی روی جایگاه او در گرید استارت گذاشت و شانس او را در مسابقه بسیار محدود کرد؛ او پس از عبور تهاجمی از الدگر، پشت سر آکوستا گیر کرد و نتوانست لاستیک جلوی خود را به دمای مطلوب برساند تا بتواند برای راننده کی تی ام خطرساز شود.
موتورسیکلت آپریلیا در اینجا قطعاً پتانسیل رتبهای بهتر از هفتم را دارد، اما در سمت تیم ترک هاوس، دوام و
قابلیت اطمینان فنی مطمئناً نیاز به بهبود دارد.