آیا مرسدس که در ابتدای فصل ۲۰۲۶ برتری مطلق فرمول یک را در دست داشت، اکنون در حال لنگ زدن به سمت خط پایان فصل است؟ اعتراف جورج راسل مبنی بر اینکه «ردبول به خودرو و تیم برتر شبکه تبدیل شده» و صحه گذاشتن توتو وولف بر آن، زنگ خطرهای بزرگی را در براکلی به صدا درآورده است.
در قوانینی که همه چیز از نو نوشته شده، جنگ توسعه (Development War) تعیینکنندهترین عامل است. اما ارتقای آیرودینامیکی بزرگی که مرسدس در جریان سهگانه اخیر (باکو، مالزی و سنگاپور) رونمایی کرد، برخلاف انتظارات نه تنها ۰.۳ ثانیه برتری ایجاد نکرد، بلکه پنجره عملکردی W17 را کاملاً باریک کرد و تیم را به شوک فرو برد.
۱. داستان یک ارتقای گمراهکننده؛ از عقبگرد در سپانگ تا شبزندهداری در سنگاپور
مرسدس امید زیادی داشت که با ارتقای سپانگ، فاصله خود را با رقبا افزایش دهد. اما نتیجه برعکس شد:
- مالزی (سپانگ): خودرو دچار افت سرعت شد تا جایی که جورج راسل تصمیم گرفت خودروی خود را به مشخصات قدیمی (Downgrade) برگرداند تا تیم بتواند با مقایسه خودروی او و کیمی آنتونلی، علت بحران را درک کند.
- سنگاپور: آنتونلی با پکیج جدید ادامه داد اما روز جمعه با بیشفرمانی شدید (Oversteer)، ناپایداری بخش عقب هنگام ترمزگیری و داغ شدن بیش از حد لاستیکها مواجه شد.
مرسدس با دو اقدام اضطراری توانست آنتونلی را نجات دهد:
- تغییر تنظیمات دیفرانسیل در حین مسابقه اسپرینت (پس از شکایت آنتونلی در دور ۱۱) که تعادل خودرو را بازگرداند.
- افزایش ارتفاع خودرو (Ride Height) و شیفت دادن تعادل آیرودینامیکی به سمت عقب پیش از تعیینخط، که اگرچه از حداکثر توان تئوریک خودرو کاست، اما رانندگی با آن را قابل پیشبینیتر کرد تا آنتونلی به مقام سوم برسد.
توتو وولف (مدیر مرسدس): «آیا این ارتقا عملکردی را که امیدوار بودیم ارائه داده است؟ هنوز اینطور فکر نمیکنم، اما گامی در مسیر درست بود. خودرو اکنون به فلسفه تنظیمات کاملاً متفاوتی نیاز دارد و پنجره تعادل آن بسیار باریکتر است.»
۲. سایه شوم کابوسهای ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵؛ آیا تاریخ تکرار میشود؟
اگرچه در ظاهر سهگانه اخیر برای مرسدس بد نبوده (پیروزی راسل در باکو، دوم شدن آنتونلی در مالزی و سومی در سنگاپور)، اما روند حرکتی پدوک کاملاً تغییر کرده است:
- مرسدس که ۱۰ پلپوزیشن اول فصل را درو کرده بود، در ۷ مسابقه اخیر تنها به یک پلپوزیشن (در پیست باکو که کاملاً با خصوصیات موتور و شاسیاش سازگار بود) دست یافته است.
- اگر زمان فوقالعاده راسل در باکو را فاکتور بگیریم، مرسدس در دو مسابقه اخیر از نظر میانگین سرعت، تیم سوم شبکه (پشت سر ردبول و فراری) بوده است.
این سردرگمی فنی، یادآور سالهای ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ (دوران اثر زمینی / Ground Effect) است؛ دورانی که مهندسان مرسدس هرگز نتوانستند ارتباط میان دادههای تونل باد و رفتار واقعی خودرو روی پیست را کاملاً کشف کنند.
۳. جهش همزمان شاسی و موتور ردبول
در حالی که مرسدس درگیر حل معکوس ارتقای خود بود، مکس ورستپن با پیروزی در مسابقه اصلی مالزی و فتح دوگانه اسپرینت و گرندپری سنگاپور، صدر جدول را به لرزه درآورد.
پیشرفت ردبول حاصل دو فاکتور اصلی است:
- ارتقای شاسی در باکو که داونفورس و پایداری بالایی ایجاد کرد.
- شاهکار پیشرانه ساخت RBPT که طبق ارزیابی رسمی FIA به عنوان بهترین موتور درونسوز معرفی شد و سرعتهای خیرهکنندهای در مسیرهای مستقیم ثبت کرد.
۴. چرا گرندپری ایالات متحده (آستین) حیاتیترین مسابقه فصل مرسدس است؟
مسابقه بعدی در پیست COTA آستین، نقطهعطفی برای مرسدس و کل فصل ۲۰۲۶ خواهد بود به سه دلیل کلیدی:
- اولین شانس قهرمانی کیمی آنتونلی: آنتونلی که با فاصله زیادی پیشتاز جدول رانندگان است، اولین شانس ریاضی برای مسجل کردن عنوان قهرمانی جهان را در آستین خواهد داشت.
- احتمال رونمایی از ارتقای موتور ADUO: مرسدس ممکن است بالاخره از ارتقای پیشرانه خود (احتمالاً فقط روی خودروی آنتونلی به دلیل جریمه اخیر موتور راسل) رونمایی کند تا برتری موتوری خود را پس بگیرد.
- تعیین مسیر توسعه برای فصل ۲۰۲۷: پیست آستین با ترکیب پیچهای سریع و پیوسته در بخش اول (Sector 1) و مستقیمهای بلند، دقیقاً همان جایی است که ارتقای آیرودینامیکی مرسدس باید ارزشهای خود را ثابت کند.
توتو وولف در پایان تاکید کرد: «در آستین خواهیم دید که آیا میتوانیم این مسیر را تثبیت کنیم و آیا خودرو عملکرد واقعی خود را نشان خواهد داد یا خیر؛ زیرا این موضوع برای تعیین جهتگیری توسعه خودروی سال آینده (۲۰۲۷) فوقالعاده حیاتی است.»