اولین مسابقه فرمول یک در پیست سپنگ پس از نزدیک به یک دهه، قرار است مسابقه‌ای کاملاً متفاوت با هر چیزی باشد که در ۱۹ گرندپری مالزی برگزارشده در این پیست دیده‌ایم.
بازگشت سپنگ به تقویم ۲۰۲۶، پس از لغو گرندپری‌های بحرین و عربستان سعودی، با استقبال بسیار زیادی از سوی رانندگان و تیم‌ها مواجه شد.
بیشتر رانندگان پیش از آغاز سه‌گانه مسابقات آذربایجان، مالزی و سنگاپور، تمرین‌های شبیه‌ساز مربوط به سپانگ را انجام داده بودند و بنابراین پیش از رسیدن به پیست، تصویر اولیه‌ای از شرایط آن داشتند.
از آخرین حضور تیم‌های فرمول یک در سپانگ در سال ۲۰۱۷، تغییرات بسیار زیادی در این ورزش رخ داده است؛ به همین دلیل عملاً با این پیست مانند یک مسیر کاملاً جدید برخورد شده است.
در ادامه، پیش‌بینی‌های اولیه درباره آنچه در بازگشت فرمول یک به سپنگ انتظار می‌رود را بررسی می‌کنیم.
«مسابقه‌ای پرآشوب»
درباره اینکه خودروهای فرمول یک ۲۰۲۶ چه تأثیری بر چالش‌های قدیمی سپانگ خواهند گذاشت و چه چالش‌های جدیدی ایجاد خواهند کرد، دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد.
نحوه مسابقه دادن در پیست‌هایی مانند سیلورستون، اسپا و مونزا نیز با خودروهای امسال کاملاً تغییر کرده است؛ هم از نظر آنچه برای ثبت یک دور تعیین خط ایده‌آل لازم است و هم از نظر نوع مسابقه‌ای که در گرندپری شاهد آن هستیم.
پیش‌بینی‌های ویلیامز نشان می‌دهد سپنگ از نظر نیاز به مدیریت انرژی، تقریباً در سطح متوسط پیست‌های فصل ۲۰۲۶ قرار دارد؛ چیزی در حد کانادا و اتریش.
لاندو نوریس، قهرمان جهان، در سال ۲۰۱۷ و زمانی که آخرین مسابقه فرمول یک در سپنگ برگزار شد، به‌عنوان پشتیبان شبیه‌ساز مک‌لارن برای رانندگان وقت این تیم، فرناندو آلونسو و استوفل وندورن، فعالیت می‌کرد. او معتقد است دو مورد از بهترین پیچ‌های سپنگ، به دلیل ویژگی خودروهای جدید، دیگر چالش سابق را نخواهند داشت.
نوریس گفت:
«یادم می‌آید برای پشتیبانی از بچه‌ها آن زمان، ساعت ۱۲ شب یا هر ساعت احمقانه دیگری به کارخانه می‌رفتم و تا ۷ صبح رانندگی می‌کردم. بنابراین پیست کاملاً برایم جدید نیست، اما اولین بار است که خودم به این پیست می‌روم و این هیجان‌انگیز است.
تنها چیزی که هیجان‌انگیز نیست این است که چون باتری ندارید، در دو پیچ پرسرعتی که باید واقعاً پرسرعت باشند، باتری‌تان تمام می‌شود و می‌توانید آنها را به‌راحتی تماماً با گاز طی کنید. این موضوع کمی از شخصیت و جذابیتی را که چنین پیست فوق‌العاده‌ای باید داشته باشد، می‌گیرد.»
منظور نوریس احتمالاً پیچ‌های ترکیبی چپ-راست ۵ و ۶ در ابتدای سکتور دوم و همچنین پیچ‌های ۱۲ و ۱۳ پیش از مسیر مستقیم انتهایی است.
وقتی از سرجیو پرز، راننده کادیلاک، درباره تأثیر خودروهای ۲۰۲۶ بر پیچ‌های چالش‌برانگیز سپنگ پرسیده شد، پاسخ کوتاهی داشت:
«بهتر است درباره‌اش صحبت نکنیم.»
نوریس انتظار دارد مسابقه در سپنگ تا حدی شبیه مونزا باشد؛ دو مسیر مستقیم طولانی که توسط هیرپین انتهایی از یکدیگر جدا شده‌اند و می‌توانند مسابقه‌ای پر از رفت‌وبرگشت ایجاد کنند.
او گفت:
«فکر می‌کنم از نظر مسابقه، به خاطر ترکیب مسیرهای مستقیم و پیچ‌ها، سپنگ می‌تواند کاملاً پرآشوب باشد. از بعضی جهات، حال‌وهوایی شبیه مونزا خواهیم دید.»
با این حال، همه متقاعد نشده‌اند که سبقت‌گیری در سپنگ به اندازه مونزا آسان باشد.
والتری بوتاس معتقد است سبقت‌گیری همچنان «نسبتاً دشوار» خواهد بود. لوران مکیس، مدیر تیم ردبول، نیز در همین رابطه گفت:
«فکر می‌کنم یکی از نکات مثبت قوانین امسال این بوده که در بیشتر پیست‌ها فرصت‌هایی برای سبقت‌گیری داریم.
بنابراین شاید شرایط به اندازه باکو مطلوب نباشد، اما حتی در اینجا هم سبقت‌گیری در مسابقه دشوار بود. فکر می‌کنم آنجا هم مسابقه خوبی خواهیم داشت.»
قرار است سپنگ چهار منطقه با حالت مستقیم داشته باشد: مسیر مستقیم استارت/فینیش، مسیر مستقیم انتهایی، خروجی پیچ ۳ تا پیچ راست ۴ و همچنین خروجی پیچ راست ۸.
«ابهامات زیادی وجود دارد»
یک چیز که قطعاً درباره سپنگ تغییر نکرده، آب‌وهوای غیرقابل پیش‌بینی آن است.
احتمال وقوع رعدوبرق در اوایل آخر هفته وجود دارد و سپانگ می‌تواند بالاخره نخستین مسابقه کاملاً تحت تأثیر باران در فصل ۲۰۲۶ را رقم بزند.
رطوبت بالای سپنگ نیز چالش فیزیکی بزرگی برای رانندگان خواهد بود و اگر این موارد کافی نباشد، پیش‌بینی‌ها از فرسایش بالای لاستیک‌ها نیز خبر می‌دهند.
کیمی آنتونلی، صدرنشین جدول قهرمانی، گفت:
«با شبیه‌ساز آن را تجربه کرده‌ام و به نظر می‌رسد پیست خیلی جذابی باشد. پیچ‌های بسیار سریع، روان و طولانی دارد. پیست ساده‌ای نیست، به‌خصوص برای اینکه بتوانید یک دور کامل و بدون نقص داشته باشید.
از نظر فرسایش لاستیک هم بسیار جالب خواهد بود. ممکن است شاهد دو یا سه پیت‌استاپ باشیم، چون فرسایش لاستیک احتمالاً زیاد خواهد بود، اما سؤال بزرگ دیگر آب‌وهواست.
پیش‌بینی هوا را دیده‌ام و به نظر می‌رسد در زمان مشخصی از روز، بارندگی بسیار شدیدی داشته باشیم. بنابراین ابهامات زیادی وجود خواهد داشت.
همچنین هوا بسیار، بسیار گرم خواهد بود. پس باید ببینیم چه اتفاقی می‌افتد، اما چالش خوبی خواهد بود و من منتظرش هستم.»
پیرلی برای سپنگ ترکیب لاستیک‌های C2، C3 و C4 را انتخاب کرده است و اعلام کرده این انتخاب «کمی تهاجمی‌تر از ترکیب سخت‌تر لاستیک‌هاست که با توجه به ویژگی‌های پیست، گزینه‌ای محافظه‌کارانه‌تر محسوب می‌شد.»
پیرلی فشار وارده بر لاستیک‌ها در سپنگ را چهار از پنج ارزیابی کرده است. همچنین به دلیل داغ‌شدن بیش از حد سطح لاستیک‌های عقب در سکتور پایانی، لاستیک‌های C4 تنها برای یک دور سریع در تعیین خط دوام خواهند داشت.
آسفالت جدید پیست
پس از تأیید بازگشت سپنگ به تقویم فرمول یک، سطح پیست نیز مجدداً آسفالت شد؛ بنابراین سپنگ واقعاً با پیستی که آخرین بار فرمول یک در سال ۲۰۱۷ در آن مسابقه داد، تفاوت دارد.
پیرلی درباره وضعیت سطح پیست می‌گوید:
«ویژگی‌های کلی سطح پیست، بر اساس ارزیابی مهندسان ما در چند هفته گذشته، همچنان بسیار شبیه شرایط ثبت‌شده در سال ۲۰۱۷ است.
با این حال، از ابتدای سپتامبر عملیات اضافی برای تسطیح سطح انجام شده تا ناهمواری‌های آسفالت برطرف شود. همچنین عملیات پاک‌سازی با هدف بهبود شرایط پیست پیش از برگزاری مسابقه قهرمانی جهان انجام شده است.»
از سوی دیگر، تنها یک مسابقه پشتیبان، یعنی فرمول ۴ جنوب شرق آسیا، در کنار فرمول یک برگزار می‌شود. بنابراین رانندگان F1 کمک چندانی از مسابقات پشتیبان برای پاک شدن مسیر و آماده شدن سطح پیست دریافت نخواهند کرد.
هنگامی که سپنگ در سال ۲۰۱۶ مجدداً آسفالت شد، تغییر شکل هیرپین انتهایی و تبدیل آن به پیچی با شیب معکوس با واکنش منفی رانندگان فرمول یک مواجه شد.
استبان اوکون که آن زمان یک راننده تازه‌کار بود، این تغییر را «چالشی خسته‌کننده» توصیف کرد. کارلوس ساینز، راننده تورو روسو، آن را «عجیب» خواند و جولین پالمر از رنو نیز آن را «آزاردهنده» دانست.
ساینز حالا در پاسخ به سؤال درباره بازگشت به سپنگ در سال ۲۰۲۶، بار دیگر به این تغییر اشاره کرد:
«واقعاً از رانندگی در شبیه‌ساز لذت بردم. فکر می‌کنم پیست فوق‌العاده‌ای است، اما نمی‌فهمم چرا آن تغییر را در پیچ آخر ایجاد کردند.
نمی‌دانم یادتان هست یا نه، اما آنها یک سال قبل از اینکه ما پیست را ترک کنیم، شیب پیچ آخر را تغییر دادند و آن را به حالت شیب معکوس درآوردند. به نظرم این یک اشتباه بزرگ بود، چون اگر قرار بود این پیچ شیب داشته باشد، باید به سمت داخل شیب می‌داشت.
آن زمان یک مد شده بود؛ یادتان هست که ابوظبی هم شیب معکوس داشت. نمی‌دانم چرا طراحان پیست تصمیم گرفتند که به پیچ‌های دارای شیب معکوس نیاز داریم و به هر دلیلی تصمیم گرفتند پیچ آخر سپنگ هم چنین حالتی داشته باشد. کمی حیف است، اما من عاشق همه چیز دیگر این پیست هستم.»
«محشر» برای رانندگی یا فقط «خوب»؟
بیشتر رانندگان فارغ از تفاوت‌هایی که سپانگ در سال ۲۰۲۶ خواهد داشت، از بازگشت این پیست به تقویم استقبال می‌کنند.
تنها ۱۰ نفر از ۲۲ راننده فعلی پیش از این در یک مسابقه فرمول یک در سپنگ رانندگی کرده‌اند و بسیاری از کسانی که تجربه حضور در آن را ندارند، خاطرات خوبی از تماشای مسابقات این پیست در دوران کودکی خود دارند.
گابریل بورتولتو، راننده آئودی، پس از تجربه سپنگ در شبیه‌ساز گفت:
«پیست خیلی باحالی است. سرعت‌های بالا و پیچ‌های سریع زیادی دارد و شعاع پیچ‌ها نیز ثابت است. واقعاً محشر به نظر می‌رسد.
به نظر می‌رسد در خروجی بعضی از پیچ‌ها کمی تغییر ارتفاع وجود دارد و همین موضوع کنترل کشش را هم دشوار می‌کند. بنابراین من از آن خوشم آمد.»
اما هم‌تیمی او، نیکو هولکنبرگ، دیدگاه متفاوت و البته بامزه‌ای نسبت به این تعریف و تمجیدها داشت. وقتی از او پرسیدند چقدر برای بازگشت به سپنگ هیجان‌زده است، پاسخ داد:
«خوب است.»
هولکنبرگ سپس توضیح داد:
«نه، منظورم این نیست که از آن خوشم نمی‌آید.
حتی زمانی که در ابتدای دوران حرفه‌ای‌ام آنجا بودیم، هیچ‌وقت این‌طور نبود که بگویم: “وای، چقدر برای این پیست هیجان‌زده‌ام.”
خوب است؛ چند پیچ طولانی و جالب دارد، پیچ‌هایی با دیرترین نقطه اپکس، و از این نظر کمی خاص است.
خوب است. طبیعتاً تمام تلاشم را می‌کنم و می‌خواهیم آنجا عملکرد خوبی داشته باشیم و هدفمان هم همین است. همیشه به دنبال بیشینه کردن عملکرد هستیم، اما خود پیست، هیجان‌انگیزترین پیست نیست.»
در نقطه مقابل، فرناندو آلونسو که سه بار برنده گرندپری مالزی شده است، سپنگ را «احتمالاً زیباترین پیست باقی‌مانده در تقویم ۲۰۲۶» توصیف کرد.