تمرینات روز جمعه گرندپری مالزی در پیست سپنگ به یکی از سردرگم‌کننده‌ترین و غیرقابل‌پیش‌بینی‌ترین روزهای فصل ۲۰۲۶ تبدیل شد. ترکیب استهلاک شدید تایرها، آسفالت تخریب‌شده، داغی هوا، ابرهای باران‌زایی که در آخرین لحظه مسیر خود را کج کردند و عدم نمایان شدن عملکرد واقعی ارتقاهای مرسدس، پادوک F1 را با مجهولات زیادی روبه‌رو کرده است.
همان‌طور که اولی بیرمن (راننده هاس) خلاصه کرد: «امروز برای همه گامی به سوی ناشناخته‌ها بود.»
۱. معضل ارتقای جدید مرسدس؛ چرا W17 سریع به نظر نرسید؟
جدول زمان‌بندی FP2 مرسدس را در رده چهارم سریع‌ترین خودروها قرار داد، اما این نتایج گول‌زننده است:
- ترافیک و اشتباه رانندگان: دور سریع کیمی آنتونلی با تایرهای سافت به دلیل ترافیک خراب شد و جورج راسل پس از یک اشتباه ترمزگیری مجبور شد دور خود را رها کرده و به پیت‌لاین برود.
- تنظیمات نامناسب (Setup Window): راسل تاکید کرد که مشکل از عدم کارکرد بسته ارتقایی جدید نیست، بلکه خودرو هنوز در پنجره تنظیمات درست قرار نگرفته و کم‌فرمانی (Understeer) شدید بالانس خودرو را برهم زده است.
- هشدار شولین درباره شبیه‌سازی مسابقه: اندرو شولین (مدیر مهندسی پیست مرسدس) اعتراف کرد که افت سرعت مرسدس در دورهای طولانی (Long Runs) نسبت به ردبول غیرعادی و نگران‌کننده بوده است.
۲. ابهام در سرعت تکدوری و استراتژی تدافعی برای تعیین‌خط
سریع‌ترین زمان تکدوری روز جمعه توسط مکس ورستپن در جلسه FP1 ثبت شد (1:37.520) که حتی از بهترین زمان شارل لکلرک در FP2 نیز 0.008 ثانیه سریع‌تر بود.
| رده | راننده / تیم | سریع‌ترین زمان تکدوری | اختلاف |
| ۱ | مکس ورستپن (ردبول) | 1m37.520s | — |
| ۲ | شارل لکلرک (فراری) | 1m37.528s | +0.008s |
| ۳ | لاندو نوریس (مکلارن) | 1m37.657s | +0.137s |
| ۴ | جورج راسل (مرسدس) | 1m37.903s | +0.383s |
| ۵ | لیام لاوسون (ریسینگ بولز) | 1m38.496s | +0.976s |
| ۶ | پیر گسلی (آلپین) | 1m38.588s | +1.068s |
| ۷ | گابریل بورتولتو (آئودی) | 1m39.051s | +1.531s |
| ۸ | استبان اوکون (هاس) | 1m39.361s | +1.841s |
| ۹ | فرناندو آلونسو (استون مارتین) | 1m39.478s | +1.958s |
| ۱۰ | کارلوس ساینز (ویلیامز) | 1m39.930s | +2.410s |
| ۱۱ | والترئاس بوتاس (کادیلاک) | 1m40.186s | +2.666s |
نکته استراتژیک پیرلی (سیمونه برا): به دلیل استهلاک فوق‌العاده بالای تایرها، تیم‌ها ممکن است مجبور شوند در تعیین‌خط کمی کم‌فرمانی را بپذیرند و بالانس تعیین‌خط را فدا کنند تا در مسابقه اصلی تایرهای عقب را کاملاً نابود نکنند!
۳. نبرد پیشتازان در دورهای طولانی (Long Runs)؛ برتری مکلارن و ردبول
تحلیل میانگین سرعت رانندگان در شبیه‌سازی استینت‌های مسابقه نشان می‌دهد مکلارن در مدیریت تایرهای سافت و ردبول در تایرهای مدیوم عملکرد بسیار پایداری داشته‌اند:
- کیمی آنتونلی (مرسدس): 1:44.340 (استینت ۵ دوری – سافت)
- شارل لکلرک (فراری): 1:44.582 (استینت ۹ دوری – سافت)
- مکس فرستاپن (ردبول): 1:44.808 (استینت ۱۳ دوری – مدیوم)
- لاندو نوریس (مکلارن): 1:44.989 (استینت ۱۰ دوری – سافت)
- اسکار پیاستری (مکلارن): 1:45.110 (استینت ۸ دوری – سافت)
- جورج راسل (مرسدس): 1:45.208 (استینت ۱۵ دوری – سافت)
مکلارن با نصب بال عقب جدید و پر داون‌فورس خود (معروف به Macarena) و تنظیم بهینه حالت‌های پیشرانه، در پیچ‌های سرعت‌بالا بسیار قوی ظاهر شد.
۴. پارادوکس عجیب تایرهای هارد (Hard) و احتمال ۳ توقفه شدن مسابقه!
هیچ تیمی در روز جمعه از تایرهای هارد استفاده نکرد تا آن‌ها را برای مسابقه حفظ کند. اما پیرلی هشدار داده که ممکن است تایرهای هارد به دلیل چسبندگی پایین، دچار سرخوردگی (Sliding) بیشتر شده و حتی بیشتر از تایرهای سافت داغ شوند و بسایند!
برادلی لورد (نائب رئیس مرسدس) تایید کرد: «استراتژی پایه ۲ توقف است، اما با شرایط فعلی، سناریوی ۳ توقف کاملاً محتمل است.»
۵. خرد شدن آسفالت و اختلاف ۴.۵ ثانیه‌ای با شبیه‌سازها!
تخریب و کنده شدن سنگ‌ریزه‌های آسفالت قدیمی سپانگ باعث شده سطح پیست بسیار لغزنده باشد. به همین دلیل زمان دورها ۴.۵ ثانیه کندتر از شبیه‌سازی‌های اولیه پیرلی بوده است. FIA تصمیم گرفته پس از هر جلسه تمرینی، پیست را با ماشین‌های جاروب کلاپ کلین (Sweeper) پاک‌سازی کند تا سنگ‌ریزه‌ها باعث بروز حادثه نشوند.
۶. عامل ناشناخته: تهدید بارش باران‌های استوایی
اگرچه باران عصر جمعه در آخرین لحظه از پیست رد شد، اما شانس بارش باران در روزهای شنبه و یکشنبه بسیار بالا است. عدم تجربه کافی تیم‌ها از عملکرد تایرهای اینترمدیت و وت (Wet) پیرلی در دمای بالای استوایی، می‌تواند تمام محاسبات استراتژیک را در یک لحظه به هم بریزد.