تصادف جنجالی فرانکو کولاپینتو در ری‌استارت سیفتی کار باکو که منجر به از دست رفتن امتیازات حیاتی آلپین و عصبانیت شدید فلاویو بریاتوره شد، بحث‌های داغی را پیرامون دیسیپلین رانندگان ایجاد کرده است. گری اندرسون با نگاهی به تجربیات چند دهه‌ای خود روی پیت‌وال فرمول یک، ابعاد مدیریتی و فنی این حادثه را کالبدشکافی می‌کند.
۱. قانون اول و طلایی موتوراسپرت: «هم‌تیمی‌ات را از مسابقه بیرون نکن!»
اندرسون تأکید می‌کند که اولویت اول هر تیم، حفظ انضباط داخلی است:
- احترام به مجموعه: تمام تیم‌ها بزرگ‌تر از رانندگانشان هستند. قانون شماره یک همیشه این است که با هم‌تیمی تصادف نکنید.
- غریزه رانندگی: با این حال، وظیفه ذاتی راننده شکست دادن ۲۱ خودروی دیگر در پیست است. در فصلی که اکثر خودروها جفت‌جفت (مانند کشتی نوح!) به هم نزدیک هستند، رقابت شدید درون‌تیمی رخ می‌دهد؛ همان‌طور که بین راسل و آنتونلی، همیلتون و لکلرک، و حتی ورستپن و هجار دیده‌ایم.
۲. اشتباه در لحظه اشتباه؛ قفل شدن لاستیک یعنی «مسافر شدن»
اندرسون معتقد است باید بین اشتباه فنی و بی‌پروا راندن تفاوت قائل شد:
- خطای انسانی تحت فشار: در پیست خیابانی باکو حتی رانندگان بزرگی مثل نوریس، همیلتون و پیاستری هم دچار قفل شدن لاستیک و رفتن به فرارگاه شدند.
- وقتی چرخ قفل می‌کند: زمانی که چرخ خودروی کولاپینتو قفل شد، او عملاً کنترل را از دست داد و به یک «مسافر» تبدیل شد. اندرسون تاکید دارد راننده مسابقه‌ای نمی‌تواند موقعیت ری‌استارت را به امید از دست ندادن رده‌ها رها کند؛ غریزه آن‌ها حمله است.
- مقایسه با حادثه لیندبلاد و لاوسون: برخورد آروید لیندبلاد با هم‌تیمی‌اش لاوسون در همین ری‌استارت نیز از همین جنس بود؛ یک هیجان لحظه‌ای و عدم سوءنیت که متأسفانه به خودروی هم‌تیمی ختم شد.
۳. پاسخ به انتقادات تند لاندو نوریس
اندرسون واکنش نوریس پس از مسابقه و درخواست او برای محرومیت کولاپینتو را غیرمنصفانه می‌داند:
«کسی که در خانه شیشه‌ای زندگی می‌کند، نباید سنگ پرت کند! لاندو خودش هم در طول مسابقات بارها شانس آورده و صحنه‌های خطرناکی داشته است. این زیاده‌روی در انتقاد، با واقعیت نبردهای چرخ‌به‌چرخ همخوانی ندارد.»
۴. تجربه تاریخی باکوفایترهای تیم جردن (Jordan)؛ Argentina 1997
اندرسون با یادآوری دوران مدیریت خود در تیم جردن، به برخورد رالف شوماخر و جانکارلو فیزیکلا در گرندپری آرژانتین ۱۹۹۷ اشاره می‌کند:
- خاطره تلخ ۱۹۹۷: آن برخورد، شانس پیروزی یا حداقل دو سکوی همزمان را از تیم جردن گرفت (هرچند رالف در نهایت سوم شد).
- روش قدیمی مدیریت (Old-School): در آن زمان داوران FIA اصلاً در برخوردهای درون‌تیمی دخالت نمی‌کردند. اندرسون می‌گوید: «داستان با یک جلسه سریع و داغ در پشت کامیون تیم حل می‌شد؛ من به راننده‌ها می‌گفتم سریع‌تر مسئله را بین خودشان حل کنند!»
جمع‌بندی؛ تصمیم هوشمندانه فلاویو بریاتوره
گری اندرسون معتقد است رویکرد فلاویو بریاتوره مبنی بر «بررسی داخلی و اتخاذ تصمیمات تیمی» کاملاً درست و مکتب‌قدیمی (Old-School) است. از نظر او، جریمه رسمی FIA اهمیت چندانی ندارد، بلکه این خودِ تیم آلپین است که باید دیسیپلین لازم را برای جلوگیری از تکرار چنین حوادثی در آینده به کولاپینتو دیکته کند.