والتری بوتاس هنگام دوچرخهسواری از مالزی به مقصد گرندپری فرمول یک سنگاپور، با مارها روبهرو شد و مجبور شد با دوچرخه از روی یک بزمجه بپرد. این سفر سهروزه شامل دوچرخهسواری شبانه در دل جنگل نیز میشد.
راننده تیم کادیلاک در فرمول یک، که دوچرخهسواری را بهطور جدی دنبال میکند و در این رشته نیز فردی رقابتجو است، تصمیم گرفت مسافتی بیش از ۲۰۰ مایل، معادل حدود ۳۲۲ کیلومتر، را با دوچرخه طی کند. این تصمیم پس از آن گرفته شد که فرمول یک با تغییر تقویم مسابقات، گرندپری بحرین را در مالزی و یک هفته پیش از زمان معمول برگزاری گرندپری سنگاپور قرار داد.
ماجرا از یک شوخی دوستانه آغاز شد؛ زمانی که تیفانی کرامول، شریک زندگی بوتاس و دوچرخهسوار حرفهای، با اشاره به نزدیکی کوالالامپور، پایتخت مالزی، به منطقه مارینا بی در سنگاپور که میزبان گرندپری است، این ایده را مطرح کرد.
بوتاس به این پیشنهاد علاقهمند شد و مسیرهای احتمالی را بررسی کرد تا ببیند با توجه به برگزاری دو مسابقه در دو آخر هفته متوالی، چه مسافتی را میتواند در روزهای بین آنها با دوچرخه طی کند. سفر طولانی میتوانست زمان حیاتی استراحت و ریکاوری او را پیش از تمرین جمعه و تعیین خط اسپرینت کاهش دهد.
سفری سهروزه با کمک دوچرخهسواران محلی
برنامه نهایی بوتاس با کمک دوچرخهسواران محلی تنظیم شد و یک خودروی پشتیبانی نیز در نزدیکی او حرکت میکرد.
او روزهای دوشنبه و سهشنبه هر بار حدود ۱۰۰ مایل، معادل ۱۶۱ کیلومتر، دوچرخهسواری کرد و بخش کوتاهتری از مسیر را برای روز چهارشنبه باقی گذاشت؛ مسیری که به گفته خودش، «تقریباً شبیه یک رکابزنی برای ریکاوری» بود.
بوتاس با شوخی درباره دشواری این تجربه گفت که در گرما و تعریق شدید، زین دوچرخه «مثل رنده پنیر» میشود. با این حال، تأکید کرد اگر میدانست این کار روی عملکردش در مسابقه تأثیر منفی میگذارد، قطعاً آن را انجام نمیداد.
او توضیح داد که این سفر بهاندازه برخی از رکابزنیهای یکروزهاش که دو برابر این مسافت بودند یا مسابقات رقابتی گراول که در آنها شرکت کرده، طاقتفرسا نبوده است. حتی امیدوار است این تجربه با سازگار کردن بدنش با گرما، در یکی از سختترین مسابقات فصل فرمول یک به کمکش بیاید.
مواجهه با مار کبرا، پایتون و یک بزمجه
بخش واقعاً هیجانانگیز سفر، عبور از بعضی قسمتهای مسیر در تاریکی شب و مواجهه با حیاتوحش بود.
بوتاس گفت:
«چند مار دیدم که کمی نگرانم کردند، اما در واقع خیلی آرام بودند.»
او ادامه داد:
«یک مار کبرا دیدم. یک مار پایتون هم درست جلوی من از مسیر عبور کرد. چند مورد از آن مارمولکهای بزرگی را هم دیدم که اینجا وجود دارند. یکی از آنها وسط مسیر بود و مجبور شدم با دوچرخه از رویش بپرم. تقریباً در آخرین لحظه متوجهش شدم.»
ماجرا به همینجا ختم نشد. بوتاس گفت یک سگ او را تعقیب کرده و در مسیری باریک پشت گروهی از گاوها گرفتار شده است؛ هرچند سرانجام گاوها کنار رفتند و راه باز شد.
اما به گفته او، عجیبترین بخش سفر، دوچرخهسواری شبانه در جنگل بود:
«صدای جنگل واقعاً عجیب است. بعد ذهنت شروع میکند به خیالپردازی درباره اینکه چه چیزی ممکن است آن بیرون باشد. چه کسی میداند چه چیزهایی در آنجا هستند؟
بعد باید خودت را جمعوجور کنی و به مسیر ادامه بدهی. رکابزدن در جنگل با چراغهای دوچرخه در شب، احتمالاً حماسیترین بخش سفر بود.»
با وجود تجربه فراوان در دوچرخهسواری، بوتاس پیش از این در تاریکی شب و با چراغ، چنین مسیری باریک و جنگلی را رکاب نزده بود.
دوچرخهسواری شبانه تا حدی برای هماهنگ شدن با برنامه زمانی متفاوت سنگاپور انجام شد، اما مزیت دیگری هم داشت: کاهش مدت زمانی که او باید در طول روز و زیر گرمای شدید رکاب میزد.
بوتاس با اطمینان گفت:
«حداقل میدانید که در طبیعت وحشی چیزی نیست که بخواهد شما را شکار کند. فکر نمیکنم ببر یا چیزی شبیه آن وجود داشته باشد.»
با این حال، پس از پایان مصاحبههای رسانهای به او اطلاع دادند که در طبیعت مالزی ببر وجود دارد. البته با توجه به کاهش جمعیت این حیوانات و پراکندگی بیشتر آنها در مناطق شمالیتر از مسیر بوتاس، احتمال روبهرو شدن اتفاقی با آنها بسیار پایین بود.
در مقابل، احتمال مواجهه شبانه با گرازهای وحشی بیشتر بود؛ حیواناتی که طول بدنشان میتواند به حدود دو متر و وزنشان به بیش از ۲۰۰ کیلوگرم برسد.
فرار از ناکامی مسابقه مالزی با یک ماجراجویی متفاوت
این ماجراجویی فرصتی برای فاصله گرفتن از ناکامی دیگری در فصل جاری بود. بوتاس روز یکشنبه در مسابقه مالزی دچار چرخش شد و از دور رقابتها خارج شد؛ اتفاقی که پایان هفتهای نسبتاً رقابتیتر از بسیاری از آخر هفتههای قبلی او را تلخ کرد.
او گفت دوچرخهسواری کمک کرد تا ناامیدی ناشی از مسابقه را کنار بگذارد و ذهنش را آرام کند.
«این کار قطعاً بلافاصله ذهنم را پاک کرد.»
اکنون تمام تمرکز بوتاس روی عملکرد بهتر در گرندپری سنگاپور است؛ مسابقهای که کادیلاک امیدوار است در آن شرایط بهتری داشته باشد. این تیم همچنان تنها تیمی در جدول است که در فصل جاری حتی یک امتیاز هم کسب نکرده است.
بوتاس در پایان گفت:
«ماجراجویی سرگرمکنندهای بود. واقعاً خوشحالم که این کار را انجام دادم، چون همانطور که مردم محلی گفتند، در چهار روز تقریباً تمام مالزی و بخش وحشی آن را دیدم.
بدون دوچرخهام هرگز چنین چیزهایی را نمیدیدم. بنابراین اگر در آینده فرصتی پیش بیاید که انجام چنین کاری منطقی باشد و بتوانم پیش از مسابقه بهاندازه کافی ریکاوری کنم، حتماً دوباره آن را انجام میدهم.»