تحت سلطه اسپانیایی‌ها

رده‌بندی عملکرد موتورسواران موتوجی‌پی در سن‌مارینو

آخر هفته گرندپری سن‌مارینو در میسانو تحت سلطه اسپانیایی‌ها بود؛ موضوعی که در رده‌بندی عملکرد موتورسواران MotoGP این هفته نیز به‌وضوح دیده می‌شود. اما این بار کدام‌یک از دو چهره برجسته اسپانیایی در صدر قرار گرفته است؟

۱. مارک مارکز – دوکاتی

تعیین خط: دوم | Sprint: اول | گرندپری: اول

برای دومین هفته متوالی، ترکیب دوکاتی برای فصل ۲۰۲۷ دو جایگاه نخست این رده‌بندی را در اختیار دارد؛ اما این بار مارک مارکز با کمترین اختلاف ممکن در صدر قرار گرفته است.

مارکز روز جمعه گفته بود که همین حالا برای کسب یک سکو امضا می‌کند و مارکو بزکی را شانس اول می‌دانست. چه این حرف بخشی از بازی ذهنی او بوده باشد و چه نه، اتفاقات پیست هم تا حد زیادی این ادعا را تأیید می‌کردند.

با این حال، انتخاب تایر عقب مدیوم در کنار یک شروع فوق‌العاده دیگر در پیچ اول، پیروزی مارکز در مسابقه Sprint را رقم زد و پس از خروج بزکی از مسابقه اصلی نیز او کنترل مسابقه را در اختیار گرفت.

در پیستی که فشار زیادی به سمت راست بدن وارد می‌کند؛ همان سمتی که مارکز در آن محدودیت دارد، او در تمام جلسات سریع‌ترین موتورسوار دوکاتی بود.

۲. پدرو آکوستا – KTM

تعیین خط: هفتم | Sprint: ششم | گرندپری: سوم

استانداردهای مورد انتظار از آکوستا همچنان بسیار بالاست. او طبق عادت، سقوط روز جمعه‌اش را خیلی زود انجام داد و پس از آن بار دیگر فاصله محسوسی با سایر موتورسواران KTM داشت.

آکوستا از دست دادن جایگاه در نبرد با فرمین آلده‌گر در Sprint ناراضی بود و در آن رقابت گفت هر دو نفر در حال انجام «کارهای احمقانه» بوده‌اند. او همچنین از عملکرد ترمزهای RC16 رضایت نداشت.

با این حال، پس از یک جلسه Warm-up تقریباً «فاجعه‌بار» در صبح یکشنبه، آکوستا در مسابقه اصلی نمایشی فوق‌العاده ارائه کرد و سکویی دیگر برای KTM به دست آورد؛ نتیجه‌ای که پیش از شروع آخر هفته چندان محتمل به نظر نمی‌رسید.

۳. فرمین آلده‌گر – گرسینی دوکاتی

تعیین خط: سوم | Sprint: هشتم | گرندپری: چهارم

آلده‌گر روز جمعه با یک مشکل فنی مواجه شد که شانس واقعی او برای صعود مستقیم به Q2 را از بین برد. بنابراین صبح شنبه مجبور شد مسیر سخت‌تری را طی کند و با یک دور سریع فوق‌العاده، سومین جایگاه خط شروع را به دست آورد؛ یکی از بهترین عملکردهای او در بخش تعیین خط MotoGP.

در Sprint، او کمی تحت فشار قرار گرفت؛ ابتدا از سوی آکوستا و به‌خصوص از طرف رائول فرناندز. اما در مسابقه اصلی، با فاصله گرفتن موتورسواران از یکدیگر و مشخص شدن سرعت واقعی او، عملکرد بسیار بهتری داشت.

با توجه به اینکه میسانو از نظر فیزیکی یکی از دشوارترین پیست‌هاست و آلده‌گر همچنان به دلیل مصدومیت محدودیت دارد و علاوه بر آن با موتورسیکلتی قدیمی‌تر مسابقه می‌دهد، این آخر هفته برای او یک موفقیت بزرگ بود.

۴. لوکا مارینی – هوندا

تعیین خط: ششم | Sprint: نهم | گرندپری: نهم

این بهترین آخر هفته مارینی در فصل جاری بود. نقطه اوج عملکرد او نیز صعود به Q2 و کسب جایگاه ششم روی خط شروع بود؛ نتیجه‌ای که خودش هم اعتراف کرد احتمالاً زمان‌بندی پرچم‌های زرد و اشتباه سایر موتورسواران در آن بی‌تأثیر نبوده است.

مارینی که معمولاً اعتمادبه‌نفس کمی هم ندارد، گفت در این آخر هفته «هر بار از هم‌تیمی‌هایم سریع‌تر بودم» و نتایج دو مسابقه نیز این ادعا را تأیید کردند.

او روز یکشنبه برای حفظ فابیو دی‌جانانتونیو پشت سر خود «هرچه داشت گذاشت» و با خنده گفت: «مطمئناً از من متنفر است!»؛ اشاره‌ای به خطوط دفاعی سختی که انتخاب می‌کرد. البته دی‌جانانتونیو مشکلی با این موضوع نداشت و از دوستش تمجید کرد.

در نهایت این تلاش دفاعی نتیجه‌ای برای مارینی نداشت؛ لرزش ایجادشده در قسمت عقب موتورسیکلت در اواخر مسابقه باعث شد او فقط تلاش کند خودش را به خط پایان برساند.

۵. الکس مارکز – گرسینی دوکاتی

تعیین خط: نهم | Sprint: پنجم | گرندپری: دوم

الکس مارکز بار دیگر بسیار سریع بود. سرعت او برای قرار گرفتن در ردیف اول خط شروع کافی به نظر می‌رسید و می‌توانست در مبارزه برای پیروزی نیز حضور داشته باشد.

اما دو سقوط در Q2، که پس از استفاده از تایرهای کارکرده در تمرین و سپس تغییر ناگهانی به تایر سافت جدید رخ داد، ضربه بزرگی به امیدهای او برای ثبت یک نتیجه فوق‌العاده زد.

با این حال، او در هر دو مسابقه به‌خوبی بازگشت؛ آن‌قدر خوب که پس از مسابقه یکشنبه، بسیاری این سؤال را مطرح کردند که آیا الکس واقعاً باید از برادرش عبور می‌کرد و خودش را در موقعیت مبارزه برای پیروزی قرار می‌داد یا نه.

۶. خورخه مارتین – آپریلیا

تعیین خط: پنجم | Sprint: سوم | گرندپری: پنجم

مارتین تقریباً موفق شد یکی از بزرگ‌ترین غافلگیری‌های آخر هفته را رقم بزند. او در تعیین خط شش دهم ثانیه از هم‌تیمی خود، مارکو بزکی، عقب بود، اما در ادامه به موقعیتی رسید که می‌توانست مسابقه را ببرد و برتری خود در صدر جدول قهرمانی را افزایش دهد.

اینکه اگر مارتین با مشکل سندرم کمپارتمان یا همان آرم‌پامپ مواجه نمی‌شد، آیا مسابقه را می‌برد یا نه، فعلاً فقط یک فرضیه است. اما خودش کاملاً باور دارد که چنین فرصتی داشته و این آخر هفته به او اعتمادبه‌نفس بیشتری برای ادامه مبارزه قهرمانی داده است؛ البته به شرطی که بتواند مشکل دست خود را از طریق جراحی یا مدیریت شرایط کنترل کند.

با این حال، همچنان یک علامت سؤال جدی درباره سرعت تک‌دور او وجود دارد. اختلاف ۰.۵۴۶ ثانیه در روز جمعه و ۰.۵۸۷ ثانیه در روز شنبه، برای یک موتورسوار مدعی قهرمانی فاصله‌ای قابل‌قبول نیست. با وجود این، نحوه مدیریت بسیار هوشمندانه شرایط مسابقه توسط مارتین در این آخر هفته قابل توجه بود.

۷. فابیو دی‌جانانتونیو – VR46 دوکاتی

تعیین خط: چهارم | Sprint: چهارم | گرندپری: هفتم

دی‌جانانتونیو پس از سه پیچ ابتدایی دور نهایی Q2 در مسیر کسب جایگاهی در ردیف اول یا حتی بهتر قرار داشت، اما در پیچ چهارم زمین خورد.

این سقوط تأثیر زیادی روی جایگاه شروع او نگذاشت و در نهایت نیز به نظر می‌رسید جایگاه روی گرید نقش چندانی در نتیجه آخر هفته او نداشته باشد.

اتفاق مهم‌تر، درگیری‌های ابتدای مسابقه اصلی بود که او را به میانه گروه فرستاد. این ماجرا با فشرده شدن او توسط آلده‌گر به سمت کرب بیرونی پیچ اول آغاز شد. پس از آن نیز مشکل اهرم ترمز، توانایی او برای سبقت‌گیری و بازگشت به جمع بالاتر را محدود کرد.

۸. فابیو کوارتارارو – یاماها

تعیین خط: سیزدهم | Sprint: بیست‌ویکم | گرندپری: دهم

بعد از حواشی و درگیری لفظی او با یاماها در آراگون، کوارتارارو در میسانو واقعاً نشان داد که برای رقابت آمده است.

این موضوع ممکن است به دلیل سقوط ناشیانه او در Sprint، هنگام تلاش برای آماده‌سازی یک سبقت از دیوگو مورایرا، کمتر دیده شده باشد. اما این سقوط به‌طور غیرمستقیم نتیجه این واقعیت بود که او تنها موتورسوار یاماها بود که توانایی ثبت عملکردی قابل توجه داشت.

از مجموع ۱۱ دور ۱:۳۱ که موتورسواران یاماها در Sprint ثبت کردند، هر ۱۱ دور متعلق به کوارتارارو بود.

الکس رینز، هم‌تیمی او که معمولاً چندان صریح به چنین موضوعی اعتراف نمی‌کند، گفت:

«واضح است که او این آخر هفته چیزی بیشتر از ما دارد.»

عملکرد کوارتارارو در گرندپری از نظر سرعت چندان چشمگیر نبود، چراکه مجبور بود مصرف سوخت را مدیریت کند؛ اما با وجود این توانست با عملکردی قابل احترام جایگاه خود در جمع ۱۰ نفر برتر را حفظ کند.

۹. رائول فرناندز – ترک‌هاوس آپریلیا

تعیین خط: دهم | Sprint: هفتم | گرندپری: ششم

فرناندز بی‌نقص نبود، اما واضح است که فرصت‌های مناسبی برای استفاده حداکثری از این آخر هفته در اختیارش قرار نگرفت. کسب جایگاه‌های هفتم و ششم در دو مسابقه، با توجه به سطح موتورسیکلت آپریلیا، تقریباً حداقل چیزی بود که می‌شد انتظار داشت؛ بنابراین ایراد چندانی نمی‌توان به او گرفت.

او روز جمعه در لحظات حساس چند اشتباه داشت، اما Q1 را به‌خوبی پشت سر گذاشت؛ از جمله یک نجات فوق‌العاده در پیچ اول که خودش آن را یک «نجات یک در ۱۵» توصیف کرد.

در Q2 اما «روی هر دو موتورسیکلت مشکل وجود داشت»، بنابراین زمان او نسبت به Q1 بسیار ضعیف‌تر شد و جایگاه نامناسب روی گرید نیز هر دو مسابقه او را تحت تأثیر قرار داد.

یک مشکل غیرمنتظره در مصرف سوخت در روز یکشنبه باعث شد تقریباً کل مسابقه را با مپ موتور کم‌توان سپری کند. در نتیجه هیچ فرصتی برای عبور از مارتین که به دلیل آرم‌پامپ محدود شده بود یا نشان دادن سرعت واقعی خود پیدا نکرد.

۱۰. انئا باستیانینی – Tech3 KTM

تعیین خط: شانزدهم | Sprint: پانزدهم | گرندپری: هشتم

باستینینی روز جمعه تنها اندکی با کسب جایگاهی در جمع ۱۰ نفر برتر فاصله داشت؛ نتیجه‌ای که می‌توانست تمام آخر هفته او را تغییر دهد.

او تصمیم گرفت برای آخرین تلاش تایم‌گیری خود از تایر جلوی نو استفاده نکند. این تصمیم لزوماً غیرمعمول نیست، اما در مورد او مشخص شد که «اشتباه بزرگی» بوده است.

احتمالاً سرعت لازم برای کسب نتیجه بهتر را داشت. او طبق عادت همیشگی‌اش سریع‌ترین دور خود در گرندپری را در آخرین دور ثبت کرد و آن هم دور بسیار خوبی بود. اما شروع از جایگاه شانزدهم باعث شد نتیجه بهتر عملاً از دسترس خارج شود.

با تمام این توضیحات، تردیدی نیست که آکوستای فوق‌العاده در این آخر هفته سرعت بسیار بیشتری داشت.

۱۱. پول اسپارگارو – Tech3 KTM

تعیین خط: دوازدهم | Sprint: شانزدهم | گرندپری: چهاردهم

«سریع‌ترین خبرنگار جهان» یا هر عنوان دیگری که برای او استفاده می‌کنند، این آخر هفته واقعاً شایستگی این لقب را نشان داد. اسپارگارو توانست پشت سر آکوستا قرار بگیرد و با عملکردی خوب به Q2 راه پیدا کند.

اما شوخی مربوط به «خبرنگار بودن» او بیش از پیش به واقعیت نزدیک می‌شود. مدت بسیار زیادی است که اسپارگارو به‌طور منظم مسابقه نداده و این موضوع در عملکردش مشخص است.

او شنبه گفت که «پرخاشگری لازم برای سبقت گرفتن» را نداشته و مسابقه یکشنبه نیز او را کاملاً خسته کرد.

در پایان مسابقه خودش بیش از هر کس دیگری متوجه این موضوع بود که یک موتورسوار ۳۵ ساله در حال رقابت با گریدی عمدتاً متشکل از موتورسواران ۲۰ و چند ساله است. او با خنده گفت:

«احترام من به مارک مارکز و یوهان زارکو!»

۱۲. توپراک رازگاتلی‌اوغلو – پرامک یاماها

تعیین خط: بیست‌ویکم | Sprint: هجدهم | گرندپری: دوازدهم

بهترین زمان ثبت‌شده رازگاتلی‌اوغلو در کل آخر هفته، در دور دوازدهم گرندپری بود. اگر MotoGP را دنبال کرده باشید، می‌دانید که این از نظر استخراج یک نتیجه مثبت، شرایط بسیار نامطلوبی است.

توپراک گفت تجربه قبلی‌اش از میسانو در مسابقات World Superbike «هیچ کمکی» به او نکرده است. سرعت تک‌دور او به‌خصوص در Q1 بسیار ضعیف بود؛ جلسه‌ای که خودش آن را «خیلی بد» توصیف کرد.

اما سرعت مسابقه‌ای او کاملاً وجود داشت و حتی در سطح نسبتاً بالایی بود. او در Sprint بهترین موتورسوار یاماها در پیست بود، هرچند به دلیل نقض محدودیت‌های پیست یک جایگاه از دست داد.

در گرندپری نیز تقریباً هم‌سطح کوارتارارو، معیار اصلی عملکرد یاماها، حرکت می‌کرد؛ اما بار دیگر به دلیل محدودیت‌های پیست جریمه شد. البته لانگ‌لپی که در نتیجه دریافت کرد، در نهایت جایگاه او را تغییر نداد.

۱۳. یوهان زارکو – LCR هوندا

تعیین خط: یازدهم | Sprint: دهم | گرندپری: DNF

عملکرد زارکو در میسانو بیشتر شبیه چیزی بود که از بازگشت او در آراگون انتظار داشتیم؛ با این حال سرعت واقعی او هم چندان بد نبود.

زارکو روز جمعه عملکرد خوبی داشت و به Q2 رسید، اما این نتیجه احتمالاً توانایی واقعی او در شرایط مسابقه را بیش از حد خوب نشان می‌داد.

با این حال، اگر در تلاش دوم Q2 سریع‌تر عمل می‌کرد و همچنین به دلیل ایجاد مزاحمت برای بزکی جریمه نمی‌شد، می‌توانست جایگاه بسیار بهتری روی گرید داشته باشد. خود زارکو نیز این جریمه را «کاملاً عادلانه» دانست.

او روز یکشنبه پشت سر کوارتارارو که در حال مدیریت مصرف سوخت بود گیر کرد و در اواخر مسابقه، هنگام ورود به پیچ هشتم، دیر ترمز گرفت و زمین خورد.

۱۴. جوان میر – هوندا

تعیین خط: هفدهم | Sprint: بیستم | گرندپری: DNF

میر در مقایسه با سایر موتورسواران هوندا به شکل محسوسی کندتر بود، اما به نظر می‌رسید این موضوع کمتر به کمبود اعتمادبه‌نفس او در ترمزگیری که روز جمعه از آن صحبت کرده بود مربوط باشد و بیشتر ناشی از نوعی مشکل جسمانی نامشخص باشد که در طول آخر هفته شدیدتر شد.

او با سردرد و بدون انرژی، Sprint را به سختی و بدون نتیجه خاصی به پایان رساند، اما در مسابقه اصلی خیلی زود مجبور به کناره‌گیری شد؛ زیرا نگران بود ادامه دادن مسابقه «فقط شرایط را بدتر کند».

میر حالا باید پیش از گرندپری ردبول رینگ تحت آزمایش‌های پزشکی قرار بگیرد تا وضعیتش به‌طور دقیق مشخص شود.

۱۵. دیوگو مورایرا – LCR هوندا

تعیین خط: پانزدهم | Sprint: یازدهم | گرندپری: DNF

پس از چند مسابقه بسیار خوب در هفته‌های اخیر، میسانو تا حد زیادی برای مورایرا ناامیدکننده بود.

در بیشتر بخش‌های آخر هفته، مشکل اصلی در سکتور سوم و به‌خصوص پیچ Curvone بود؛ جایی که مورایرا و تیم LCR نتوانستند پایداری کافی را در قسمت جلوی موتورسیکلت هوندا ایجاد کنند.

او پس از Sprint گفت:

«به هوندا گفتم، فردا این پیچ را می‌بُریم، برایم مهم نیست!»

مورایرا در Warm-up صبح یکشنبه واقعاً در این بخش کمی پیشرفت کرد، اما بلافاصله در مسابقه اصلی زمین خورد و نتوانست نتیجه کارش را به‌طور کامل تأیید کند.

۱۶. مارکو بزکی – آپریلیا

تعیین خط: اول | Sprint: دوم | گرندپری: DNF

این اتفاق احتمالاً برای مدت زیادی ذهن بزکی را درگیر خواهد کرد.

با توجه به رکورد فوق‌العاده او در Q2، به نظر می‌رسید بزکی در مسیر کسب ۳۷ امتیاز در این آخر هفته قرار دارد؛ اما در نهایت فقط ۹ امتیاز به دست آورد: شکست در Sprint و فاجعه در مسابقه اصلی.

او در ابتدای گرندپری به نظر می‌رسید عجله زیادی برای فاصله گرفتن از مارکز و سایر رقبا دارد. اما پس از ناپایداری موتورسیکلت در Curvone و سپس پیچ ۱۲، با شرایط نامناسب وارد پیچ ۱۳ شد و قسمت جلوی موتورسیکلت را از دست داد.

فرقی نمی‌کند که این مسابقه خانگی او بود یا نه؛ این یک ضربه بسیار سنگین به قهرمانی بزکی بود.

۱۷. برد بیندر – KTM

تعیین خط: نوزدهم | Sprint: چهاردهم | گرندپری: یازدهم

«به اندازه کافی سریع نبودیم» خلاصه‌ای بود که بیندر هم در طول آخر هفته و هم در پایان آن از عملکردش ارائه کرد.

او تعیین خط را «کمی افتضاح» توصیف کرد و سرعت مسابقه‌ای نیز چندان امیدوارکننده نبود. با این حال، حداقل تیم KTM را از هزینه تعمیرات اضافی نجات داد و توانست با قرار گرفتن در جمع امتیازآوران مسابقه را به پایان برساند.

به نظر می‌رسد دوران MotoGP بیندر در حال نزدیک شدن به پایانی نه‌چندان باشکوه و چندان متناسب با توانایی‌های اوست؛ اما دست‌کم فعلاً آرام‌آرام در حال افت است، نه اینکه کاملاً فروبپاشد.

یا شاید همان‌طور که در عبارت معروف آمده، بهتر است آدم با تمام توان بسوزد تا اینکه به‌آرامی محو شود؟

۱۸. فرانکو موربیدلی – VR46 دوکاتی

تعیین خط: هشتم | Sprint: دوازدهم | گرندپری: سیزدهم

موربیدلی بار دیگر با موتورسیکلت Ducati GP25 اعتمادبه‌نفس کاملی نداشت، اما در این آخرین فصل دشوارش در MotoGP نسبت به بسیاری از مسابقات قبلی، رقابتی‌تر به نظر می‌رسید.

به همین دلیل باید کمی اعتبار برای عملکردش در نظر گرفت؛ اما این اعتبار تقریباً به‌طور کامل با این واقعیت خنثی می‌شود که او نتوانست از فرصت به وجود آمده استفاده کند.

یک بار دیگر ایجاد مزاحمت برای یک موتورسوار دیگر، این بار برای باستینینی در روز جمعه، با جریمه لانگ‌لپ همراه شد و شانس او را برای مسابقه یکشنبه کاهش داد. بنابراین بهترین فرصت برای یک نتیجه چشمگیر، Sprint شنبه بود.

اما چنین اتفاقی رخ نداد. او در دورهای ابتدایی Sprint برخلاف معمول بیش از حد محتاط بود، توسط مورایرا تحت فشار قرار گرفت و سپس باقی مسابقه را پشت سر موتورسوار LCR هوندا گذراند، بدون اینکه راهی برای عبور از او پیدا کند.

۱۹. الکس رینز – یاماها

تعیین خط: بیستم | Sprint: نوزدهم | گرندپری: DNF

عملکرد رینز در روز جمعه کمی امیدوارکننده به نظر می‌رسید، اما در نهایت مشخص شد که این امید چندان واقعی نبوده است.

او در این آخر هفته سرعت چندانی نداشت و از عملکرد موتورسیکلت نیز راضی نبود.

رینز روز یکشنبه تنها در صورت وقوع اتفاقات زیادی در مسابقه می‌توانست شانس کسب چند امتیاز داشته باشد، اما خودش نیز بخشی از همین اتفاقات شد و به دلیل «میگرن و تهوع شدید» موتورسیکلت را کنار پیست متوقف کرد.

۲۰. جک میلر – پرامک یاماها

تعیین خط: هجدهم | Sprint: هفدهم | گرندپری: DNF

یک سقوط عجیب ناشی از «ترمزهای سرد و تایرهای سرد» در Rio، تقریباً ۳۰ ثانیه پس از آغاز آخر هفته، از همان ابتدا شرایط را برای میلر دشوار کرد.

او اصلاً رقابتی نبود و در تمام آخر هفته به دنبال تنظیمات مناسب موتورسیکلت می‌گشت. در گرندپری نیز تنها در دور دوم و کمی پس از یک نبرد نزدیک با زارکو زمین خورد.

میلر گفت موتورسیکلت در روز یکشنبه بهتر شده بود، اما:

«نتوانستم هیچ کاری با آن انجام بدهم.»

۲۱. فرانچسکو «پکو» بگنایا – دوکاتی

تعیین خط: چهاردهم | Sprint: سیزدهم | گرندپری: DNF

پیست مناسب یا نامناسب، مسابقه خانگی یا خارج از خانه، پیچ‌های چپ یا راست، ترمزگیری شدید یا پیچ‌های سریع؛ ناگهان به نظر می‌رسد دیگر هیچ‌کدام تفاوتی برای بگنایا ندارد.

این سومین بار متوالی و البته تنها سومین بار در این فصل است که بگنایا در این رده‌بندی جایگاهی پایین‌تر از رتبه بیستم کسب می‌کند.

او از زمان جراحی آرم‌پامپ کاملاً از فرم همیشگی خود فاصله گرفته است، هرچند خودش ظاهراً همچنان معتقد است این هم‌زمانی بیشتر یک اتفاق است تا رابطه علت و معلولی.

بگنایا در طول آخر هفته گفت:

«خیلی راحت می‌توان تفاوت بین عملکرد موتورسیکلت من و تمام دوکاتی‌های دیگر را دید. تفاوت خیلی، خیلی بزرگی است، اما درک دلیلش دشوار است.»

او نتوانست چسبندگی لازم در قسمت عقب موتورسیکلت را پیدا کند و برای حفظ تعادل روی موتورسیکلت نیز مشکل داشت؛ تجربه‌ای که خودش آن را «تحقیرکننده» توصیف کرد.

سقوط در پیچ دوم گرندپری تیر خلاص به این آخر هفته فاجعه‌بار بود؛ اما چه کسی می‌داند شاید شرایط در اتریش بهتر شود؟

دیدگاهتان را بنویسید

×

ورود / ثبت‌نام در FastLap

برای ارسال دیدگاه یا استفاده از امکانات سایت، شماره موبایل خود را وارد کنید: