عملکرد بهتر خودروی ارتقایافته مرسدس در اختیار کیمی آنتونلی، برای ورود به رقابت پل پوزیشن گرندپری سنگاپور کافی نبود. با این حال، پیشرفت مرسدس در مقایسه با روز جمعه امیدوارکننده بود؛ در حالی که ردبول با عملکرد درخشان مکس ورستپن، آخر هفته بسیار خوبی را سپری می‌کند.
در ادامه، نگاهی به برندگان و بازندگان مهم مرحله تعیین خط گرندپری سنگاپور داریم.
برنده: مکس ورستپن؛ جایگاه اول
مکس ورستپن شاید فقط به یک شروع خوب نیاز داشته باشد تا طلسم سنگاپور را بشکند و در تنها پیستی که به‌طور منظم در فرمول یک مسابقه داده اما هنوز در آن پیروز نشده، به نخستین برد خود برسد.
او در تمام آخر هفته با خودروی ردبول هماهنگی خوبی داشته است. به نظر می‌رسد خودروی سال ۲۰۲۶ ردبول نسبت به نسل‌های قبلی خودروهای اثر زمینی، تناسب بسیار بیشتری با پیست خیابانی مارینا بی دارد.
البته عملکرد ورستپن بی‌نقص نبود. او در آخرین تلاش خود نتوانست زمانش را بهبود دهد و همین موضوع باعث شد جایگاهش در معرض تهدید قرار بگیرد. با این حال، اگر قرار باشد او دومین پیروزی پیاپی خود را به دست آورد، شروع مسابقه از جایگاه نخست بهترین موقعیت ممکن است.
با وجود این، ورستپن هنوز از مشکلات ردبول هنگام شروع مسابقه رضایت ندارد. جورج راسل در شروع اسپرینت به‌راحتی از او سبقت گرفت و ورستپن معتقد است تیمش هیچ بهانه‌ای برای این مشکل ندارد؛ چراکه تیم خواهر ردبول، یعنی ریسینگ بولز، با همان سخت‌افزار و نرم‌افزار شروع‌های خوبی دارد.
بازنده: آیزاک حجار؛ جایگاه بیست‌ودوم
جلسه تعیین خط برای آیزاک حجار به تجربه‌ای بسیار تلخ تبدیل شد؛ تا جایی که این راننده ردبول گفت از شدت عصبانیت آرزو می‌کرد در خانه می‌ماند.
حجار از تلاش مکانیک‌های ردبول برای آماده‌کردن خودرو و بازگرداندن او به پیست قدردانی کرد، اما مشکل گیربکس که به گفته او باعث خرابی دنده چهارم شد، بار دیگر به حضورش در تعیین خط پایان داد.
پس از پایان جلسه، حجار به‌شدت ناراحت بود و در گفت‌وگو با رسانه‌ها انتقادهای خود را از قالب فعلی مسابقات اسپرینت، آینده این رقابت‌ها و تصمیم بسیار ناامیدکننده برگزارکنندگان برای افزایش تعداد مسابقات اسپرینت در تقویم مطرح کرد.
بخش مهمی از ناامیدی او به این موضوع برمی‌گشت که پس از غلبه بر مشکلات هندلینگ خودرو، امیدواری‌اش برای ادامه آخر هفته از بین رفت و حالا کسب امتیاز در مسابقه یکشنبه نیز بسیار بعید به نظر می‌رسد.
او با لحنی کنایه‌آمیز شرایط خود را این‌گونه خلاصه کرد:
«می‌توانستم در پاریس بمانم و نتیجه دقیقاً همین می‌شد!»
برنده: مرسدس ارتقایافته؛ جایگاه چهارم آنتونلی
یکی از مهم‌ترین نکات مثبت تعیین خط، پیشرفت خودروی ارتقایافته مرسدس بود. فاصله کیمی آنتونلی با پل پوزیشن از حدود هفت‌دهم ثانیه در روز جمعه به حدود دو‌دهم ثانیه در روز شنبه کاهش یافت.
آنتونلی درباره تغییرات خودرو پس از مسابقه اسپرینت گفت:
«پس از مسابقه اسپرینت، تنظیمات را کاملاً در جهت مخالف تغییر دادیم و خودرو در وضعیت بسیار بهتری قرار گرفت.»
بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده، این تغییرات باعث شد خودرو از حالت بیش‌فرمانی بیش از حد فاصله بگیرد؛ مشکلی که اعتماد آنتونلی هنگام ترمزگیری را کاهش داده بود.
او در مسابقه اسپرینت با تنظیم دیفرانسیل توانسته بود بخش زیادی از بیش‌فرمانی را کنترل کند و در ادامه مسابقه سرعت بهتری داشته باشد. پس از آن نیز تیم تغییرات اساسی‌تری در تنظیمات اعمال کرد؛ از جمله افزایش ارتفاع خودرو از سطح زمین که به قرارگرفتن تعادل آیرودینامیکی در محدوده مناسب‌تری کمک کرد.
آنتونلی معتقد است مرسدس باید در مسابقه بعدی در آستین، هر دو راننده را به بسته ارتقایافته مجهز کند تا تیم بتواند آزمایش‌های بیشتری برای پیدا کردن تنظیمات ایده‌آل انجام دهد.
اما جورج راسل، که در تعیین خط ششم شد و به دلیل جریمه سنگین موتور مسابقه را از انتهای جدول آغاز خواهد کرد، چندان خوش‌بین نبود.
او گفت:
«مثبت بود که کیمی امروز نسبت به دیروز رقابتی‌تر ظاهر شد، اما نمی‌توان گفت که عملکردمان چشمگیر بود.»
راسل افزود:
«به‌عنوان یک تیم، هنوز از وضعیت بسته جدید راضی نیستیم. می‌دانیم که برای جبران تغییرات ایجادشده، باید تنظیمات خودرو را اصلاح کنیم. شاید بتوانیم راهی برای عملکرد بهتر پیدا کنیم، اما در حال حاضر به زمان بیشتری نیاز داریم.»
مرسدس در سنگاپور همچنان از ردبول و فراری عقب‌تر است، اما پیشرفت خودرو نشان می‌دهد که تیم در مسیر درستی حرکت می‌کند.
بازنده: استون مارتین؛ جایگاه‌های هفدهم و نوزدهم
تعیین خط برای استون مارتین آشفته و ناامیدکننده بود و ممکن است شرایط این تیم در مسابقه اصلی حتی بدتر از چیزی شود که نتایج اولیه نشان می‌دهد.
فرناندو آلونسو پیش‌تر احتمال داده بود که به دلیل مشکل توربوشارژر با جریمه در جدول شروع مواجه شود. این مشکل در طول فعالیت‌های روز شنبه به‌تدریج شدت گرفت و در نهایت به افت قدرت موتور و کاهش شتاب هنگام خروج از پیچ‌ها منجر شد؛ اتفاقی که حذف او در مرحله نخست تعیین خط را رقم زد.
در سوی دیگر گاراژ، لنس استرول با قفل‌شدن چرخ‌ها هنگام ترمزگیری و قرارگرفتن در ترافیک مواجه شد. او معتقد بود ناهمواری‌های پیست مارینا بی با ویژگی‌های بسته فنی فعلی استون مارتین سازگار نیست.
از آنجا که انتظار نمی‌رود شرایط سطح پیست تا روز مسابقه تغییر چشمگیری داشته باشد، جایگاه‌های پایین شروع نیز ممکن است برای این تیم مشکل‌سازتر شوند. این وضعیت فاصله زیادی با امیدواری‌های پیش از آخر هفته برای کسب دوباره امتیاز دارد.
برنده: شارل لکلرک؛ جایگاه دوم
پس از مسابقه اسپرینت دشواری که در آن به دلیل فرسایش شدید لاستیک‌های جلو سرعتش را به‌شدت از دست داد، شارل لکلرک در تعیین خط عملکردی درخشان ارائه کرد.
او در مراحل Q1 و Q2 به‌وضوح از هم‌تیمی خود، لوئیس همیلتون، عقب‌تر بود و با کشیده‌شدن خودرو به یک سمت هنگام ترمزگیری دست‌وپنجه نرم می‌کرد. اما در مرحله سوم، با افزایش جسارت و تعهد خود در رانندگی، شرایط را تغییر داد و دوری بسیار سریع ثبت کرد.
لکلرک حتی توانست فاصله‌اش با پل پوزیشن را به شکلی غیرمنتظره کاهش دهد و جایگاه دوم را به دست آورد.
او همچنان از عملکرد خودرو کاملاً راضی نبود؛ به همین دلیل، کسب جایگاه اول خط شروع نتیجه‌ای بسیار ارزشمند برای او و فراری محسوب می‌شود.
بازنده: لوئیس همیلتون؛ جایگاه سوم
قرارگرفتن لوئیس همیلتون در جایگاه سوم به‌خودی‌خود نتیجه بدی نیست، به‌خصوص با توجه به اختلاف‌های بسیار کم میان رانندگان برتر. اما عملکرد او نشان داد که فرصت بسیار بزرگ‌تری برای کسب پل پوزیشن وجود داشت.
لکلرک معتقد بود فراری هنوز ظرفیت بیشتری دارد و عملکرد همیلتون نیز این موضوع را تأیید کرد. بهترین زمان نظری همیلتون در مرحله Q3 حتی از زمان ورستپن سریع‌تر بود؛ یعنی اگر او می‌توانست بهترین عملکرد خود را در بخش‌های مختلف پیست کنار هم قرار دهد، امکان کسب پل پوزیشن را داشت.
همیلتون پس از عملکرد خوب در Q1 و Q2 از دورهای خود رضایت داشت، اما در مرحله نهایی نتوانست دوری بی‌نقص ثبت کند. او هر دو تلاش خود در Q3 را نامطلوب توصیف کرد.
در نتیجه، با وجود قرارگرفتن در جمع سه نفر برتر، همیلتون می‌تواند تعیین خط سنگاپور را فرصتی ازدست‌رفته بداند.
بازنده: فرانکو کولاپینتو؛ جایگاه شانزدهم
اختلاف هشت‌رتبه‌ای فرانکو کولاپینتو با هم‌تیمی‌اش پیر گسلی، یادآور عملکردهای ضعیف‌تر او در گذشته بود؛ نه راننده‌ای که در بخش بزرگی از نیمه دوم فصل توانسته بود پا‌به‌پای گسلی رقابت کند.
کولاپینتو در مرحله Q2 و در پیچ هفدهم با دیواره برخورد کرد، اما حتی پیش از این حادثه نیز نشانه‌ای از توانایی او برای همراهی با گسلی در مرحله Q3 دیده نمی‌شد.
او درباره جایگاه شانزدهم خود گفت:
«خیلی عجیب است. حتی پیش از برخورد با دیواره، زمانم بسیار کندتر از دور Q1 بود؛ در شرایط عادی باید در این مرحله خیلی سریع‌تر می‌شدم.»
کولاپینتو ادامه داد:
«نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد. در آخرین دور هیچ چسبندگی‌ای در عقب خودرو نداشتم. تعادل خودرو به‌شدت بد بود و بدترین وضعیتی بود که در تمام آخر هفته تجربه کردم.»
او در پایان گفت که پس از عملکرد نسبتاً خوب در Q1، واقعاً نمی‌داند چرا در مرحله بعدی این‌قدر کند شده است.
برنده: پیر گسلی؛ جایگاه هشتم
پیر گسلی برای سومین جلسه پیاپی تعیین خط در یک گرندپری، برنده رقابت میانه جدول شد و توانست هر دو راننده ریسینگ بولز را در مرحله Q3 پشت سر بگذارد.
او عملکرد خود در مرحله نهایی را یکی از بهترین جلسات Q3 فصل توصیف کرد؛ فصلی که در آن توانسته بود در مونزا نیز پل پوزیشن بگیرد.
گسلی به‌ویژه از اجرای برنامه تیم در آخر هفته‌ای همراه با مسابقه اسپرینت رضایت داشت. با این حال، امیدوار است این بار حضور در Q3 به کسب امتیاز منجر شود؛ اتفاقی که در گرندپری‌های آذربایجان و مالزی رخ نداده بود.
او گفت:
«باید بگویم در چند آخر هفته اخیر عملکرد خوبی داشته‌ایم. در چهار جلسه اخیر تعیین خط، با احتساب اسپرینت سنگاپور، چهار بار به Q3 رسیده‌ایم، اما به دلایل مختلف همیشه اتفاقی افتاده و نتوانسته‌ایم امتیاز زیادی کسب کنیم.»
گسلی افزود:
«شاید فردا کمی آشفتگی در مسابقه بد نباشد، اما امیدوارم این بار دوباره ما درگیر آن نشویم و بتوانیم عملکرد خوب تعیین خط را به امتیاز تبدیل کنیم.»
بازنده: الکس آلبون؛ جایگاه هجدهم
الکس آلبون با وجود اینکه از دور خود در مرحله Q1 نسبتاً راضی بود، حدود نیم‌ثانیه از هم‌تیمی‌اش کارلوس ساینز کندتر بود.
داده‌های ثبت‌شده نشان می‌دهد بخش عمده این اختلاف به نحوه عبور آلبون از پیچ دشوار سیزدهم، یک پیچ چپ، مربوط می‌شود.
جیمز وولز، مدیر تیم ویلیامز، توضیح داد که آلبون پس از تعمیر خودرو در پیست به‌اندازه قبل احساس راحتی نمی‌کرد. خودروی او در مسابقه اسپرینت و هنگام شروع مجدد مسابقه پشت خودروی ایمنی، از عقب با آئودی گابریل بورتولتو برخورد کرده بود.
ساینز نیز در مرحله Q2 با مشکلی غیرمنتظره روبه‌رو شد. سیستم‌های ویلیامز به اشتباه نشان دادند که پرچم شطرنجی به نمایش درآمده است، در حالی که جلسه هنوز تمام نشده بود. ساینز به همین دلیل دور خود را رها کرد و فرصت رقابت برای قرارگرفتن بالاتر از رانندگان هاس را از دست داد.
وولز گفت:
«شب را صرف بررسی شرایط خواهیم کرد تا ببینیم چه تغییراتی لازم است انجام دهیم و هر دو راننده بتوانند فردا با عملکرد بهتری بازگردند.»
جدول نهایی برندگان و بازندگان تعیین خط سنگاپور
| راننده یا تیم | نتیجه | ارزیابی | دلیل اصلی |
|---|---|---|---|
| مکس ورستپن | اول | برنده | کسب پل پوزیشن و شانس شکستن طلسم سنگاپور |
| آیزاک حجار | بیست‌ودوم | بازنده | خرابی گیربکس و ثبت‌نکردن زمان |
| مرسدس ارتقایافته | آنتونلی چهارم | برنده | کاهش فاصله با پل پوزیشن از حدود ۰٫۷ به ۰٫۲ ثانیه |
| استون مارتین | آلونسو هفدهم، استرول نوزدهم | بازنده | مشکلات فنی، افت قدرت و ضعف عملکرد در پیست ناهموار |
| شارل لکلرک | دوم | برنده | دور سریع در Q3 پس از مشکلات اولیه با خودرو |
| لوئیس همیلتون | سوم | بازنده | ازدست‌دادن فرصت پل پوزیشن با وجود زمان نظری بسیار سریع |
| فرانکو کولاپینتو | شانزدهم | بازنده | افت شدید سرعت و برخورد با دیواره در Q2 |
| پیر گسلی | هشتم در تعیین خط | برنده | پیروزی در رقابت میانه جدول و شکست هر دو ریسینگ بولز |
| الکس آلبون | هجدهم | بازنده | افت سرعت نسبت به ساینز و کاهش اعتماد به خودرو پس از تعمیرات |
| جورج راسل | ششم در تعیین خط | نتیجه دوگانه | پیشرفت محدود مرسدس، همراه با جریمه موتور و شروع از انتهای جدول |
جمع‌بندی: ورستپن بهترین موقعیت را برای کسب پیروزی در سنگاپور دارد و فراری با لکلرک و همیلتون در کمین اوست. مرسدس با ارتقای خودرو نشانه‌هایی از پیشرفت نشان داده، اما هنوز با دو تیم برتر فاصله دارد. در میانه جدول، عملکرد گسلی امیدوارکننده بود؛ در مقابل، مشکلات فنی حجار و آلونسو و افت عملکرد کولاپینتو و آلبون، آخر هفته دشواری را برای آن‌ها رقم زد.