تصادف هم‌تیمی‌ها، درخواست قهرمان جهان برای محرومیت یک راننده، پایان یافتن یک دوره بدون پیروزی، بازگشت یک تیم بزرگ به جمع مدعیان و حضور یک راننده بازگشته روی سکو؛ گرندپری آذربایجان ۲۰۲۶ اتفاقات زیادی برای بررسی داشت.
در ادامه نگاهی داریم به رانندگانی و تیم‌هایی که در باکو بیشترین سود یا زیان را از مسابقه بردند.
بازنده: فرانکو کولاپینتو — DNF
پس از چند نشانه امیدوارکننده در مونزا، جایی که فرانکو کولاپینتو سرعت خوبی داشت اما مرتکب اشتباهاتی شد، و مادرینگ، جایی که از هم‌تیمی خود در آلپین، پیر گسلی، سریع‌تر بود و احتمالاً بهترین آخر هفته خود در فرمول یک را پشت سر گذاشت، کولاپینتو در باکو با یک اشتباه عجیب همه چیز را خراب کرد.
چند راننده از کولاپینتو دفاع کردند. کارلوس ساینز به شرایط دشوار لاستیک‌ها، کثیف بودن سطح پیست و رفتار عجیب تحویل قدرت موتور در باکو اشاره کرد. آروید لیندبلاد نیز از نحوه برگزاری ری‌استارت‌های خودروی ایمنی انتقاد کرد.
با این حال، در نهایت کولاپینتو تنها راننده‌ای بود که هر دو چرخ جلوی خودرو را قفل کرد و هم‌زمان با دو خودرو برخورد داشت. وقتی یکی از خودروهای آسیب‌دیده، خودروی هم‌تیمی شما باشد، شرایط واقعاً سخت می‌شود.
کولاپینتو حداقل مسئولیت کامل این اتفاق را پذیرفت؛ هرچند در چنین شرایطی کار دیگری نیز از دست او برنمی‌آمد.
از آنجا که او نتوانست مجازات ۱۰ ثانیه‌ای تعیین‌شده توسط داوران را در مسابقه اجرا کند، این جریمه برای او به شکل جریمه گرید در گرندپری سپنگ اعمال خواهد شد.
بازنده: آلپین — دو DNF
آلپین در مقطعی شانس بسیار خوبی برای ثبت یک نتیجه دوگانه امتیازی داشت، اما در فاصله کوتاهی به لطف یک اشتباه بزرگ کولاپینتو در ترمزگیری، با یک دوبل DNF فاجعه‌بار روبه‌رو شد.
این اتفاق پایانی بسیار تلخ برای آخر هفته آلپین بود؛ تیمی که پیر گسلی خودرویش را «بهترین ماشین مسابقه‌ای که امسال داشته‌ایم» توصیف کرده بود.
کولاپینتو با حذف گسلی و لاندو نوریس از مک‌لارن، نه‌تنها حداقل هفت امتیازی را که آلپین پیش از این اتفاق در اختیار داشت از بین برد، بلکه شرایطی ایجاد کرد تا لیندبلاد جایگاه هفتمی را که در اختیار گسلی بود تصاحب کند.
این اتفاق همچنین باعث شد فاصله ریسینگ بولز با آلپین در رقابت برای رده پنجم جدول سازندگان به ۱۵ امتیاز افزایش پیدا کند.
برنده: آیزاک هجار — سوم
برای پیدا کردن آخرین باری که ردبول توانسته بود با هر دو خودرو روی سکو برود، باید به ۲۱ آوریل ۲۰۲۴ برگردیم؛ یعنی پیش از نتیجه دوم و سومی مکس ورستپن و آیزاک هجار در باکو.
این آمار برای تیمی که با وجود مشکلاتش همچنان یکی از بهترین تیم‌های فرمول یک محسوب می‌شود، واقعاً عجیب است.
این مسابقه یکی از بهترین عملکردهای آیزاک هجار از زمان ارتقای او به تیم اصلی ردبول بود. خودش نیز به این موضوع اذعان کرد و گفت این «اولین بار بود که با این تیم توانستم یک آخر هفته واقعاً تمیز را پشت سر بگذارم».
این عملکرد زمانی ارزشمندتر می‌شود که بدانیم باکو اولین آخر هفته او پس از بازگشت از مصدومیت بود.
آیزاک هجار در نبردها عملکرد مؤثری داشت، زمانی که ورستپن به او نزدیک شد به‌خوبی شرایط را درک کرد و در قالب یک راننده تیمی حرفه‌ای عمل کرد. حتی پیام‌های رادیویی او نیز در این مسابقه کمی آرام‌تر از معمول به نظر می‌رسید.
اگر هجار می‌خواست به ردبول نشان دهد که در زمان غیبتش چه چیزی را از دست داده است، باکو یکی از بهترین راه‌ها برای انجام این کار بود.
بازنده: مک‌لارن — چهاردهم و DNF
به نظر می‌رسید پیچ یک در باکو به شکل عجیبی علیه مک‌لارن‌ها بود. دو خروج از مسیر و یک تصادف باعث شد این تیم در مسابقه هیچ امتیازی کسب نکند؛ آن هم در آخر هفته‌ای که مک‌لارن باید می‌توانست فراری‌های محدودشده از نظر قدرت موتور را شکست دهد.
لاندو نوریس در تمام آخر هفته شرایط دشواری داشت؛ هم به دلیل مشکلی که سرعت او را محدود کرده بود و هم به این دلیل که به‌وضوح در شرایط خوبی قرار نداشت.
او پس از آنکه پیش از این خودش با ورود به مسیر فرار در همان پیچ، مسابقه‌اش را با مشکل مواجه کرده بود، در نهایت در برخورد با خودروهای آلپین از مسابقه خارج شد تا یک آخر هفته بسیار ناامیدکننده برایش کامل شود.
نوریس در ارزیابی اشتباه کولاپینتو بسیار صریح بود، اما در عین حال از عملکرد خودش در مسابقه نیز ناراضی بود.
او گفت:
«با سرعتی که داشتم، هیچ شانسی نداشتم. مطمئناً در رانندگی هم چیزهایی بود که به اندازه کافی خوب انجام ندادم و باید ببینم دفعه بعد چه چیزهایی را می‌توانم بهتر کنم. اما از طرف دیگر، سرعتی که آنها با آن از کنار من عبور می‌کردند، غیرقابل مقابله بود. واقعاً شرایط غیرممکنی بود.»
هم‌تیمی او، اسکار پیاستری، تا پیش از آن عملکرد بسیار خوبی در رقابت برای سکو داشت، اما یک قفل شدن عجیب هر دو چرخ جلو او را از این رقابت خارج کرد و باعث شد در جدول سقوط کند.
پیاستری گفت:
«فکر نمی‌کنم کار خاصی انجام داده باشم که باعث این اتفاق شود. البته در حال دفاع کردن، روی خطی متفاوت از مسیر معمولم بودم. نمی‌دانم شاید روی برآمدگی جاده قرار گرفته بودم یا چیزی شبیه آن، اما قطعاً برای خودم هم غافلگیرکننده بود.»
برنده: جورج راسل — اول
پیروزی جورج راسل از پل پوزیشن، که خودش آن را «مسلط‌ترین آخر هفته دوران حرفه‌ای‌ام» توصیف کرد، تأییدی بر پیشرفتی بود که او بارها از زمان تعطیلات ماه اوت درباره آن صحبت کرده است.
البته راسل در تعیین خط با خروج کیمی آنتونلی و برخورد او با دیوار در پیچ یک، مسیر نسبتاً راحت‌تری پیدا کرد؛ اما واقعیت این است که او واقعاً سرعت بالایی داشت و به نظر می‌رسید حتی بدون آن اتفاق نیز نسبت به هم‌تیمی خود برتری سرعتی دارد.
راسل گفت:
«به استقامتی که من و گروه نزدیک مهندسانم در دوره‌های سخت امسال نشان دادیم، بسیار افتخار می‌کنم. برای غلبه بر برخی چالش‌ها و تطبیق سبک رانندگی‌ام با این خودروی جدید، کار زیادی انجام دادیم. فرمول یک آن‌قدر سخت است که فرصت تمرین برای چنین چیزهایی ندارید.»
او ادامه داد:
«اما حالا این کارها کم‌کم برایم طبیعی‌تر شده و اعتمادبه‌نفسم هم بیشتر شده است. به‌خصوص در پیست‌هایی مثل اینجا، این موضوع اجازه می‌دهد کمی بیشتر در ترمزگیری فشار بیاورید، کمی بیشتر به دیوارها نزدیک شوید و در نهایت، این یک آخر هفته بدون نقص بود.»
بازنده: والتری بوتاس — DNF
سریع‌ترین دور مسابقه معمولاً معیار مناسبی برای ارزیابی عملکرد یک راننده در مسابقه فرمول یک نیست، اما اختلاف ۱.۵ ثانیه‌ای والتری بوتاس با هم‌تیمی‌اش سرجیو پرز، تصویری مناسب از مسابقه ضعیف او ارائه می‌دهد.
حتی پیش از تصادف بوتاس در پایان مسابقه، که طبق توضیحات او به دلیل یک مشکل در سیستم بازیابی انرژی و پس از خروج قبلی از مسیر در پیچ یک رخ داد، عملکرد کادیلاک شماره او بسیار ضعیف بود.
بوتاس گفت:
«خیلی طولانی بود. راستش اصلاً سرعت نداشتیم. تنها کسی که می‌توانستم با او بجنگم فرناندو [آلونسو] بود. مطمئناً آنجا کمی زمان از دست دادیم، اما در غیر این صورت خیلی از بقیه عقب بودیم و چیزهای زیادی هست که باید از این آخر هفته بررسی کنیم.»
عبارت «خیلی عقب بودیم» حتی دست‌کم گرفتن شرایط است. بوتاس هنگام نخستین پیت‌استاپ خود تقریباً یک دقیقه از پرز عقب بود. بنابراین مشکل هرچه بود، بسیار جدی بود و باید به یکی از اولویت‌های اصلی او و کادیلاک برای بررسی تبدیل شود.
برنده: مکس ورستپن — دوم
این آخر هفته از نظر سرعت، بهترین عملکرد ورستپن و ردبول در سال ۲۰۲۶ بود.البته اینکه او با وجود در اختیار داشتن قوی ترین واحد قدرت دو دهم ثانیه با جورج راسل فاصله داشت، نشان‌دهنده ضعف ردبول است.
اگر ورستپن به‌جای شروع از رده هشتم، جایگاه واقعی خود در ردیف اول را در اختیار داشت، شانس او برای پیروزی بیشتر می‌شد؛ هرچند خود راننده ردبول معتقد است حتی در آن شرایط نیز احتمالاً عبور از راسل بسیار دشوار بود.
ورستپن گفت:
«حتی اگر دوم شروع می‌کردم، فکر می‌کنم سرعت جورج برای سبقت گرفتن از او بسیار زیاد بود.»
با این حال، اینکه ردبول در آذربایجان ــ که در سال ۲۰۲۶ اتفاقی نسبتاً نادر بوده ــ واقعاً مدعی پیروزی بود، و این احتمال که اگر ورستپن از جایگاه اصلی خود شروع می‌کرد می‌توانست برای برد بجنگد، خبر بسیار خوبی برای او و تیمش محسوب می‌شود.
بازنده: الکس آلبون — DNF
پس از اینکه کارلوس ساینز به دلیل جریمه پنج‌رده‌ای، مسابقه را پایین‌تر از جایگاه نهم خود در تعیین خط آغاز کرد، الکس آلبون این فرصت را پیدا کرد تا شکست مقابل هم‌تیمی ویلیامز را جبران کند؛ چراکه خودش در Q2 حذف شده بود.
آلبون در حالی که استبان اوکون را در رده سیزدهم پشت سر خود نگه داشته بود، در پیچ سوم دچار قفل شدن لاستیک‌ها شد و مستقیم به دیوار برخورد کرد.
ساینز نیز پس از آنکه با پیت‌استاپ زودهنگام تا رده نوزدهم سقوط کرده بود، به مسابقه بازگشت و یک امتیاز کسب کرد.
آلبون این حادثه را «عجیب» توصیف کرد. او معتقد بود ترکیبی از یک تندباد شدید و ویژگی خودروی ویلیامز در بلند شدن یکی از چرخ‌ها هنگام ترمزگیری شدید می‌توانسته در این اتفاق نقش داشته باشد، اما در عین حال مسئولیت خود را نیز پذیرفت.
این یک فرصت بزرگ از دست‌رفته برای آلبون بود، به‌خصوص برای اینکه بتواند عملکرد بهتری نسبت به هم‌تیمی‌اش داشته باشد؛ راننده‌ای که بارها در این آخر هفته از شرایط دشوار بازگشت.
برنده: آروید لیندبلاد — هفتم
پس از دو تصادف پیاپی در تمرین دوم در مادرینگ و سپس باکو، لیندبلاد با اعتمادبه‌نفس چندان بالایی وارد مسابقه نشده بود. با این حال، حتی اگر مسیر رسیدن به این نتیجه کاملاً ایده‌آل نبود، پیشتازی در میان خودروهای میانی گرید و کسب امتیاز قابل‌توجه در مسابقه یکشنبه می‌تواند اعتمادبه‌نفس او را افزایش دهد.
ابتدا باید به برخورد او با هم‌تیمی‌اش، لیام لاوسون، در ری‌استارت دور ۳۹ خودروی ایمنی اشاره کرد.
لیندبلاد مدعی شد اوکون «عملاً هنگام ترمزگیری به سمت من حرکت کرد» و به همین دلیل مجبور شد برای جلوگیری از برخورد مانور دهد؛ اتفاقی که باعث شد چرخ جلوی او کمی قفل شود و با لاوسون برخورد کند.
صرف‌نظر از اینکه این توضیح تا چه اندازه دقیق بوده، بررسی تصاویر نشان می‌داد اوکون چنین حرکتی انجام نداده است. با این حال، لیندبلاد جریمه نشد و به‌طور ناخواسته از آشوب ایجادشده سود برد.
او همچنین از نحوه شکل‌گیری گرید در ری‌استارت انتقاد کرد و گفت روند نامنظم آن باعث شده بود رانندگان بارها شتاب بگیرند و سپس ترمز کنند.
لیندبلاد پس از آن در استینت پایانی چند سبقت فوق‌العاده انجام داد و با استفاده از خروج نامناسب اوکون از آخرین پیچ، در خط پایان با اختلاف تنها ۰.۰۳۰ ثانیه جایگاه هفتم را از او گرفت.
این نتیجه باعث شد لیندبلاد تنها چهار امتیاز با گسلی و حضور در جمع ۱۰ راننده برتر جدول قهرمانی فاصله داشته باشد. همچنین برتری ریسینگ بولز در میانه جدول سازندگان را با شش امتیاز افزایش به ۱۵ امتیاز رساند.
بازگشتی بسیار خوب برای لیندبلاد.
بازنده: آئودی — یازدهم و سیزدهم
با حذف آلپین از مسابقه و روز بسیار ضعیف مک‌لارن، باکو می‌توانست فرصت ایده‌آلی برای آئودی باشد تا امتیازات قابل‌توجهی کسب کند.
اما ارتقای بزرگی که برای این آخر هفته به خودرو اضافه شده بود، برای رساندن نیکو هولکنبرگ و گابریل بورتولتو به جمع ۱۰ نفر اول کافی نبود و آئودی در رقابت با نزدیک‌ترین رقیب خود، هاس، امتیازات زیادی از دست داد.
بخش بزرگی از این فرصت از دست‌رفته به نقطه‌ضعف همیشگی آئودی مربوط می‌شد: کمبود قدرت موتور.
این تیم در تمام فصل با چنین مشکلی دست‌وپنجه نرم کرده و همین مسئله باعث شد هر دو راننده در روز شنبه نتوانند کار زیادی انجام دهند.
بورتولتو شرایط را به‌خوبی توضیح داد و گفت آئودی در سکتور دوم «پرواز می‌کرد»، اما در مسیر مستقیم منتهی به خط شروع و پایان کاملاً مشکل داشت.
او گفت:
«در مسیرهای مستقیم خیلی کند بودیم. فکر می‌کنم برای پنج دور، در خروج از آخرین پیچ تنها ۰.۲ ثانیه از لیام عقب بودم، اما در انتهای مسیر مستقیم نمی‌توانستم از او سبقت بگیرم. حتی نمی‌توانستم بیشتر از این به او نزدیک شوم!»
برنده: هاس — هشتم و نهم
بازگشت هاس به جمع امتیازها در باکو شاید کمی طعم تلخی داشته باشد.
به‌خصوص با توجه به اینکه استبان اوکون در رقابت برای جایگاه هفتم، در مسیر مستقیم پایانی از لیندبلاد شکست خورد؛ اتفاقی که بخشی از آن به کاهش سرعت اوکون پس از عبور از کادیلاک بوتاس و واکنش بیش از حد او در کاهش سرعت مربوط می‌شد.
با این حال، نه اوکون و نه الیور برمن، که نهم شد، در پایان مسابقه چندان ناراضی به نظر نمی‌رسیدند.
این تنها سومین حضور اوکون در جمع امتیازهای فصل بود و بهترین نتیجه او تا اینجا محسوب می‌شود. او در هفته‌ای که مشخص شد در پایان فصل هاس را ترک خواهد کرد، درباره نتیجه خود گفت:
«من لیاقت این را داشتم؛ نه تمام اتفاقات دیگری را که امسال برایم افتاد.»
برمن نیز با آسودگی قابل‌توجهی مسابقه را به پایان رساند و به انتظار طولانی خود برای کسب امتیاز پایان داد؛ انتظاری که از گرندپری کانادا در ماه مه آغاز شده بود.
فراتر از پایان دادن به این دوره‌های بدون امتیاز و کسب شش امتیاز بیشتر از آئودی که به شکلی غیرمنتظره هیچ امتیازی نگرفت، نباید اهمیت حضور هم‌زمان دو خودروی هاس در یک محدوده رقابتی را دست‌کم گرفت؛ تیمی که در نهایت توانست از این شرایط بهره ببرد.
بازنده: استون مارتین — دو DNF
قرار بود شاسی ارتقایافته استون مارتین و واحد قدرت هوندا نقطه عطفی در فصل این تیم باشند، اما آذربایجان نیز به یک مسابقه دیگر برای فراموش کردن تبدیل شد.
هر دو خودرو مسابقه را به پایان نرساندند. لنس استرول در اوایل مسابقه به دلیل مشکل فشار آب از رقابت کنار رفت و فرناندو آلونسو نیز پس از آن از مسابقه خارج شد که به گفته خودش دچار یک افت قدرت مرموز در مسیر مستقیم شده بود؛ مشکلی که به‌تنهایی حدود ۱.۵ ثانیه از زمان او می‌گرفت.
هوندا در حال حاضر اعلام کرده است که هیچ مشکل مشخصی در موتور پیدا نشده است.
مشکلات مسابقه‌ای استون مارتین در حالی رخ داد که در طول آخر هفته نیز نشانه چندانی از سرعت امیدوارکننده این تیم دیده نمی‌شد و ضعف‌های پکیج خودرو همچنان آشکار بود.
استرول مشکل را به شکلی ساده توصیف کرد: کمبود دان‌فورس و کمبود قدرت.
برای آلونسو که همچنان در حال بررسی آینده خود در فرمول یک است، مشخص است که بخش اصلی پیشرفت مورد نیاز باید از کجا حاصل شود.
او گفت:
«وقتی پدال گاز را فشار می‌دهیم و وارد مسیر مستقیم می‌شویم، باید روی بهتر شدن هرچه بیشتر هوندا حساب کنیم.»
آلونسو ادامه داد:
«امسال با ارتقای موتور یک قدم رو به جلو برداشتیم، اما همان‌طور که می‌بینیم، هنوز کافی نیست و باید به پیشرفت ادامه دهیم.»