خطای دیگری از سوی FIA و اختلاف عملکرد چشمگیر میان دو خودروی مرسدس با مشخصات فنی متفاوت، از مهم‌ترین اتفاقات تعیین خط اسپرینت گرندپری سنگاپور بودند. در جلسه‌ای پرهیجان، مکس ورشتپن و جورج راسل عملکرد درخشانی داشتند، اما کیمی آنتونلی، ویلیامز و چند راننده دیگر نتوانستند انتظارات را برآورده کنند.
در ادامه، نگاهی داریم به برندگان و بازندگان این جلسه.
بازنده: کیمی آنتونلی و ارتقای مرسدس – رتبه هفتم
تعیین خط اسپرینت تنها یک نمونه از عملکرد خودرو در شرایط خاص است؛ اما نتیجه به‌دست‌آمده برای مهندسان آیرودینامیک مرسدس در براکلی چندان امیدوارکننده نبود.
کیمی آنتونلی پس از کسب رتبه هفتم در مرحله سوم تعیین خط اسپرینت (SQ3)، تقریباً هفت‌دهم ثانیه از مکس ورشتپن عقب ماند. این نتیجه در شرایطی رقم خورد که آنتونلی از نسخه ارتقایافته مرسدس استفاده می‌کرد؛ خودرویی که روی کاغذ باید سریع‌تر از نسخه قدیمی جورج راسل می‌بود.
آنتونلی گفت: «از همان جلسه تمرین اول آزاد، با مشکلاتی مواجه بودم و هنوز چیزهای زیادی درباره این پکیج وجود دارد که باید درک کنیم.»
او درباره رفتار خودرو نیز توضیح داد: «ماشین بسیار دشوار و غیرقابل‌پیش‌بینی است و ثبت یک دور سریع و بی‌نقص با آن واقعاً سخت شده است.»
آنتونلی معتقد است آخر هفته دشواری در انتظار اوست، مگر اینکه تیم بتواند برای روز بعد تغییر مؤثری ایجاد کند.
او افزود: «واقعاً نمی‌دانم چطور می‌توانیم هفت‌دهم ثانیه پیدا کنیم.»
این اختلاف عملکرد، به‌ویژه با توجه به اینکه راسل با خودروی قدیمی‌تر سریع‌تر ظاهر شده، پرسش‌های جدی درباره اثربخشی ارتقای مرسدس ایجاد کرده است.
برنده: مکس ورستپن – رتبه اول
پس از کسب پل‌پوزیشن و پیروزی در مالزی، مکس ورستپن در سنگاپور نیز پل‌پوزیشن اسپرینت را به دست آورد. به نظر می‌رسد او و نسخه جدید خودروی ردبول RB22 در مقطع فعلی فصل به ترکیب بسیار رقابتی رسیده‌اند.
نکته امیدوارکننده‌تر برای ردبول این است که ورستپن در سنگاپور از جورج راسل با مرسدسِ مشخصات فنی قدیمی‌تر سریع‌تر بود؛ خودرویی که برخلاف نسخه ارتقایافته مرسدس، عملکرد باثبات‌تری نشان داده است.
شاید اگر آنتونلی می‌توانست بخشی از اختلاف عملکرد را جبران کند، نتیجه تعیین خط متفاوت می‌شد و راسل پل‌پوزیشن را از دست نمی‌داد. بااین‌حال، عملکرد ورستپن نشان می‌دهد ردبول در حال تبدیل‌شدن به نیرویی رقابتی و باثبات‌تر در این مرحله از فصل است؛ دست‌کم زمانی که ورستپن پشت فرمان آن قرار دارد.
بازنده: فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (FIA)
پس از اتفاقات جنجالی مربوط به دورهای شکل‌گیری مسابقه در مالزی، آخرین چیزی که FIA به آن نیاز داشت، بروز مشکل دیگری در روز بعد بود؛ اما همین اتفاق در مرحله اول تعیین خط اسپرینت سنگاپور رخ داد.
به دلیل خطای FIA، همه خودروها در دورهای حساس SQ1 به توان کامل دسترسی نداشتند. پس از نمایش پرچم قرمز، حالت سبقت یا Overtake Mode فعال نشد؛ سپس برای ۲۷ ثانیه فعال شد و دوباره از دسترس خارج شد.
این اختلال رانندگانی مانند کارلوس ساینز و لنس استرول را تحت تأثیر قرار داد. خوشبختانه به نظر نمی‌رسید این مشکل مستقیماً تعیین‌کننده صعود یا حذف رانندگان در مرحله نخست باشد.
بااین‌حال، ماجرا می‌توانست بسیار بدتر تمام شود. اگر یکی از مدعیان اصلی به‌دلیل این خطا در SQ1 حذف می‌شد، واکنش تیم‌ها و هواداران احتمالاً بسیار شدیدتر بود.
برنده: جورج راسل – رتبه دوم
اگرچه شانس جورج راسل برای قهرمانی جهان تقریباً از بین رفته است، تصمیم او برای استفاده از مشخصات آیرودینامیکی قدیمی‌تر مرسدس تاکنون نتیجه بسیار خوبی داشته است.
راسل شخصاً استفاده از نسخه قدیمی‌تر خودرو را مطرح کرده بود و طبق گفته توتو ولف، مدیر تیم مرسدس، این نسخه پایداری بیشتری دارد و راننده راحت‌تر می‌تواند از حداکثر توان آن استفاده کند.
نتایج راسل در سنگاپور نیز این موضوع را تأیید می‌کند:
- او در تمرین آزاد سریع‌ترین راننده بود.
- در مرحله سوم تعیین خط اسپرینت، تنها با اختلاف اندکی پل‌پوزیشن را از دست داد.
- هم‌تیمی‌اش آنتونلی، با خودروی ارتقایافته‌ای که روی کاغذ سریع‌تر است، نزدیک به شش‌دهم ثانیه از او عقب ماند.
این اختلاف، پرسش مهمی را مطرح می‌کند: آیا ارتقای جدید مرسدس واقعاً عملکرد خودرو را بهتر کرده یا در شرایط فعلی، نسخه قدیمی انتخاب مناسب‌تری است؟
بازنده: آروید لیندبلاد – رتبه هفدهم
آروید لیندبلاد، که برای نخستین بار در سنگاپور مسابقه می‌دهد، می‌دانست با توجه به محدودبودن زمان تمرین به یک جلسه پیش از تعیین خط اسپرینت، با چالش دشواری روبه‌رو خواهد شد.
بااین‌حال، عملکردهای قبلی او در فصل انتظارات را بالا برده بود و حذف‌شدن در مرحله نخست تعیین خط، برایش ناامیدکننده بود. این دومین بار در دوران کوتاه حضورش در فرمول یک بود که نتوانست از مرحله اول تعیین خط عبور کند.
لیندبلاد درباره دور خود گفت: «دورم بد نبود. نمی‌دانم چرا هنگام ترمزگیری برای پیچ سیزدهم کمی دچار مشکل شدم و زمان زیادی را آنجا از دست دادم. بقیه دور خوب بود.»
او ادامه داد: «اگر آن اتفاق نمی‌افتاد، احتمالاً صعود می‌کردم؛ اما در نهایت نمی‌توانم واقعاً آن را یک اشتباه بدانم. با توجه به شرایط مجبور بودم فشار بیاورم و همین اتفاق افتاد.»
ناکامی لیندبلاد زمانی تلخ‌تر شد که هم‌تیمی‌اش، لیام لاوسون، توانست تا مرحله سوم تعیین خط اسپرینت پیش برود.
بازنده: لنس استرول – رتبه هجدهم
با وجود اینکه رتبه هجدهم یکی از بهترین نتایج استرول در تعیین خط این فصل محسوب می‌شود، او در SQ1 حدود هفت‌دهم ثانیه از فرناندو آلونسو، هم‌تیمی خود در استون مارتین، کندتر بود.
استرول پس از تعیین خط در اظهارنظری کوتاه گفت عملکردش «بد نبود»، اما در بیانیه رسمی تیم توضیحات بیشتری ارائه کرد.
او گفت: «روی کاغذ، انتظار داشتیم در سنگاپور عملکردی مشابه مالزی داشته باشیم، اما نتوانستیم خودرو را برای تعیین خط اسپرینت در محدوده عملکرد مناسب قرار دهیم.»
استرول افزود که تاکنون نتوانسته احساس خوبی از خودرو به دست آورد. او همچنین در دومین دور سریع خود به حالت سبقت دسترسی نداشت و در نتیجه فرصت رقابت برای صعود به مرحله دوم تعیین خط را از دست داد.
این مشکل، در کنار اختلاف سرعت او با آلونسو، نشان می‌دهد استون مارتین هنوز نتوانسته عملکرد مورد انتظار را در سنگاپور به نمایش بگذارد.
برنده: لیام لاوسون – رتبه هشتم
در رقابت میان تیم‌های خارج از جمع مدعیان اصلی، لیام لاوسون و تیم ریسینگ بولز بار دیگر عملکرد خوبی داشتند.
این نتیجه در شرایطی به دست آمد که تیم در تمرین آزاد روز، با وجود برگزاری آن در ساعات گرم‌تر، چندان قدرتمند ظاهر نشده بود.
لاوسون گفت: «راستش، اوایل امروز خیلی قوی نبودیم. چند تغییر ایجاد کردیم و فکر می‌کنم خنک‌ترشدن هوا هم به ما کمک کرد.»
هدف لاوسون در مسابقه اسپرینت روشن است: حفظ جایگاه خود در برابر هم‌تیمی سابقش، ایزاک هجار، که اکنون برای ردبول رانندگی می‌کند.
اگر لاوسون بتواند این جایگاه را حفظ کند و امتیاز بگیرد، ریسینگ بولز فرصت خواهد داشت سومین نتیجه امتیازی خود در مسابقات اسپرینت فصل ۲۰۲۶ را ثبت کند.
بازنده: ویلیامز – رتبه‌های نوزدهم و بیست‌ودوم
نتیجه خوب ویلیامز در باکو، جایی که تیم به مرحله سوم تعیین خط رسید و امتیاز کسب کرد، بیش از پیش شبیه بهترین سناریوی ممکن برای نسخه ارتقایافته خودروهای این تیم به نظر می‌رسد.
الکس آلبون و کارلوس ساینز پیش‌تر نگران بودند که عملکرد خوب باکو تکرارشدنی نباشد؛ نتیجه سنگاپور نیز به نگرانی‌های آنها دامن زد.
از آنجا که پیست سنگاپور به‌اندازه برخی پیست‌های دیگر ضعف موتور هوندا در استون مارتین را آشکار نمی‌کند، ویلیامز نتوانست از این فرصت استفاده کند. تیم بدترین نتیجه تعیین خط خود در فصل را ثبت کرد و دو خودروی کادیلاک میان آلبون و ساینز قرار گرفتند.
آلبون نتوانست توضیحی برای تفاوت محسوس رفتار خودرو میان تمرین آزاد اول و تعیین خط اسپرینت پیدا کند. او همچنین احتمال شروع مسابقه از پیت‌لین را رد نکرد و گفت: «در حال حاضر مشکلات زیادی داریم.»
ساینز نیز دور خود در SQ1 را «واقعاً ضعیف» توصیف کرد. او در طول روز جمعه با مشکلاتی در ترمزهای ویلیامز دست‌وپنجه نرم کرده بود؛ مسئله‌ای که به نظر می‌رسد در نتیجه نهایی او تأثیر گذاشته است.
بازنده: ایزاک هجار – رتبه نهم
ایزاک هجار نتوانست بفهمد چرا سرعت لازم برای رقابت با هم‌تیمی خود، مکس ورستپن، را ندارد؛ راننده‌ای که برای مسابقه اسپرینت از پل‌پوزیشن شروع خواهد کرد.
هجار پس از تعیین خط گفت: «چیزی که به نظر می‌رسید شروع خوبی برای روز باشد، به عملکردی بسیار ضعیف تبدیل شد.»
او توضیح داد که در تمرین آزاد اول با لاستیک‌های سخت احساس راحتی داشته، اما پس از آن نتوانسته یک دور سریع و بی‌نقص ثبت کند.
هجار گفت: «از همان ابتدا احساس راحتی می‌کردم، اما فقط با ترکیب لاستیک سخت. بعد از آن، واقعاً نتوانستم دور خوبی بزنم. مدام با خودرو درگیر بودم و در آخرین تلاش هم مشکلاتی در موتور داشتم. نمی‌دانم؛ شرایط واقعاً عجیب بود.»
یکی از دورهای سریع او نیز به‌دلیل عبور از محدودیت‌های پیست حذف شد. البته حتی اگر آن دور پذیرفته می‌شد، هجار تنها تا رتبه هشتم بالا می‌آمد و همچنان بیش از هشت‌دهم ثانیه از ورستپن عقب بود.
این اختلاف، پرسش‌هایی درباره میزان سازگاری هجار با خودروی ردبول و توانایی او برای نزدیک‌شدن به سرعت هم‌تیمی‌اش ایجاد می‌کند.
جدول نهایی برندگان و بازندگان تعیین خط اسپرینت سنگاپور
| راننده یا تیم | نتیجه | ارزیابی | دلیل اصلی |
|---|---|---|---|
| مکس ورستپن – ردبول | اول | برنده | پل‌پوزیشن و عملکرد رقابتی نسخه جدید RB22 |
| جورج راسل – مرسدس | دوم | برنده | عملکرد بهتر با مشخصات آیرودینامیکی قدیمی |
| لیام لاوسون – ریسینگ بولز | هشتم | برنده | صعود به SQ3 پس از تغییر تنظیمات خودرو |
| کیمی آنتونلی – مرسدس | هفتم | بازنده | اختلاف زیاد با ورستپن و دشواری کنترل نسخه ارتقایافته |
| FIA | — | بازنده | اختلال در فعال‌سازی حالت سبقت در SQ1 |
| آروید لیندبلاد – ریسینگ بولز | هفدهم | بازنده | حذف در SQ1 پس از ازدست‌دادن زمان در پیچ سیزدهم |
| لنس استرول – استون مارتین | هجدهم | بازنده | اختلاف سرعت با آلونسو و مشکل دسترسی به حالت سبقت |
| ویلیامز | نوزدهم و بیست‌ودوم | بازنده | مشکلات خودرو، ترمزها و افت عملکرد در تعیین خط |
| ایزاک هجار – ردبول | نهم | بازنده | اختلاف بیش از هشت‌دهم ثانیه با ورستپن و مشکلات موتور |