گری اندرسون، کارشناس برجسته و طراح باسابقه F1، در یادداشتی تند ، قوانین فنی ۲۰۲۶ و باگ‌های نرم‌افزاری پیشرانه در گرندپری مالزی را «خطری جدی برای ایمنی رانندگان» خواند و تاکید کرد که FIA با شانس محض از یک حادثه بزرگ گریخته است.
۱. زیر پا گذاشته شدن آیین‌نامه‌های ورزشی و فنی FIA
اندرسون با استناد مستقیم به بندهای مختلف قوانین رسمی FIA، تناقض‌های مقررات ۲۰۲۶ را به چالش کشید:
- بند B1.8.1 (رانندگی بدون کمک خارجی): قانون می‌گوید «راننده باید خودروی F1 را به تنهایی و بدون کمک براند.» اندرسون می‌پرسد وقتی راننده پدال ترمز را تا انتها فشار می‌دهد اما سیستم‌های الکترونیکی و ECU خودرو «تصمیم می‌گیرند» که سرعت را کاهش ندهند (مشابه حادثه والتری بوتاس در باکو)، چگونه این قانون رعایت شده است؟
- بند B1.8.5 و B1.8.7 (سرعت به طرز غیرضروری پایین و رانندگی خطرناک): در دور شکل‌گیری سپانگ، خودروهای خاموش‌شده یا کندشده، تمام رانندگان پشت سر را در معرض خطر تصادف شدید قرار دادند. طبق قانون، خودرویی که دچار نقص فنی سنگین می‌شود باید بلافاصله پیست را ترک کند، اما رانندگان به دلیل قفل شدن نرم‌افزاری سیستم‌ها عملاً هیچ کنترلی روی ماشین نداشتند.
- بند C1.4 و C1.5 (ایمنی ساختار خودرو): طبق قوانین فنی، داوران مسابقه این حق را دارند که از ورود هر خودرویی که ساختار و عملکرد آن «خطرناک» تشخیص داده شود جلوگیری کنند. خودروهایی که با افت ناگهانی بوست و قفل ۶۰ ثانیه‌ای موتور مواجه می‌شوند، رسماً خطرناک هستند.
۲. هشدار درباره آپدیت‌های نرم‌افزاری شتاب‌زده
اندرسون شدیداً نسبت به راهکار سریع FIA در پیت‌لاین ابراز نگرانی کرد:
گاری اندرسون: «FIA ظرف مدت بسیار کوتاهی یک آپدیت نرم‌افزاری را روی تمام ماشین‌ها بارگذاری کرد بدون اینکه هیچ تست واقعی روی پیست انجام شده باشد! معمولاً هر کد جدیدی نیاز به ساعت‌ها تست و ارزیابی در شرایط مختلف دارد تا وارد خودرویی شود که حکم یک پرتابه با سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت را دارد. چه کسی می‌تواند تضمین کند که باگ‌های نرم‌افزاری دیگری در این سیستم‌های پیچیده کمین نکرده‌اند؟»
۳. راهکار گاری اندرسون برای حل بحران پیشرانه‌های ۲۰۲۶
اندرسون معتقد است تقسیم ۵۰/۵۰ قدرت میان موتور درون‌سوز (ICE) و بخش الکتریکی (MGU-K) از نظر ریاضی و مکانیکی با واقعیت پیست‌ها همخوانی ندارد.
- مشکل اصلی: در ۶۰ درصد از طول یک دور، راننده خواستار شتاب‌گیری است و تنها در ۲۰ درصد از طول دور اقدام به ترمزگیری شدید می‌کند. بازیافت انرژی در ۲۰ درصد زمان ترمزگیری هرگز نمی‌تواند تقاضای ۵۰ درصدی بخش برقی در طول دور را تامین کند!
- پیشنهاد اصلاحی: ۱. یا توان بازیافت انرژی باید ۳ برابر تقویت شود. ۲. یا تقسیم قدرت به ۷۵٪ موتور درون‌سوز و ۲۵٪ قدرت برقی تغییر یابد.
- نتیجه: اگرچه توان کلی خودروها به جای ۱۰۰۰ اسب‌بخار روی ۸۵۰ اسب‌بخار و تاپ‌اسپید روی ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت تنظیم می‌شود، اما کنترل خودرو کاملاً به پدال‌های گاز، ترمز و فرمان راننده بازمی‌گردد و مسابقاتی ایمن، جذاب و واقعی شکل خواهد گرفت.