آخر هفته گرندپری اندونزی در مسابقات موتوجی‌پی، در هیچ‌یک از دو رقابت اسپرینت و مسابقه اصلی شاهد نبردی کلاسیک و نفس‌گیر برای پیروزی نبود؛ اما انتخاب بهترین راننده این آخر هفته، رقابتی بسیار نزدیک‌تر بود.
پدرو آکوستا، رائول فرناندز و فابیو کوارتارارو سه گزینه جدی برای صدرنشینی در این رده‌بندی بودند. در نهایت، آکوستا به دلیل عملکرد باثبات و کم‌نقص خود، جایگاه نخست را به دست آورد. در سوی دیگر، مارکو بزکی با پیروزی در مسابقه اصلی به روند ناکامی‌های اخیرش پایان داد، هرچند نتوانست از نظر امتیازی فاصله خود را با رقبای قهرمانی به شکل محسوسی کاهش دهد.
در ادامه، عملکرد رانندگان موتوجی‌پی در پیست ماندلیکا را بررسی می‌کنیم.
۱. پدرو آکوستا | KTM
تعیین خط: نهم | اسپرینت: ششم | مسابقه اصلی: پنجم
روال معمول دوباره برقرار شد؛ آکوستا در تمام جلسات آخر هفته سریع‌ترین موتورسوار KTM بود و اغلب فاصله‌ای نزدیک به یک ثانیه با دیگر هم‌تیمی‌هایش داشت.
او یکی از سه راننده‌ای بود که شانس جدی برای کسب رتبه نخست این ارزیابی داشتند. هر سه گزینه نقاط ضعفی داشتند، اما عملکرد آکوستا در مجموع کمترین ایراد را داشت.
حتی در تعیین خطی که چندان درخشان نبود، او بهترین سکتورهای خود را ثبت کرد. جریمه یک دور طولانی به دلیل عبور از محدودیت‌های پیست در مسابقه اسپرینت نیز قابل‌چشم‌پوشی بود؛ به‌ویژه اینکه آکوستا همچنان توانست جایگاه خود را در جمع شش نفر برتر حفظ کند.
او و تیم KTM احتمالاً در مسابقه یکشنبه بیش از حد به محدودیت فشار باد لاستیک نزدیک شدند، اما آکوستا تا حد زیادی اثر این مشکل را با عملکرد خود جبران کرد.
آکوستا پس از کسب ۱۵ امتیاز در این آخر هفته، حالا به‌تنهایی ۱۵ امتیاز بیشتر از مجموع امتیازات سایر رانندگان KTM در فصل جاری دارد؛ آماری که اختلاف سطح عملکرد او با دیگر موتورسواران این تیم را به‌خوبی نشان می‌دهد.
۲. رائول فرناندز | Trackhouse Aprilia
تعیین خط: اول | اسپرینت: عدم تکمیل مسابقه (DNF) | مسابقه اصلی: دوم
فرناندز در روز جمعه از سوی هم‌تیمی‌هایش به‌عنوان یکی از چهره‌های برجسته آخر هفته شناخته شد و در مرحله دوم تعیین خط نیز انتظارات را برآورده کرد؛ اما اتفاقات پیش از شروع اسپرینت، مسیر آخر هفته او را تغییر داد.
تماشای رقابت مستقیم او با بزکی و سایر مدعیان در هر دو روز می‌توانست جذاب باشد. بااین‌حال، عملکرد او در مسابقه اصلی شاید به شکل پررنگ‌تری در تاریخچه دوران حرفه‌ای‌اش ثبت شود.
فرناندز با وجود شکستگی انگشت اشاره و انگشت کوچک دست، توانست در مسابقه یکشنبه به مقام دوم برسد. او و تیم Trackhouse مجبور شدند صبح مسابقه، شیوه ترمزگیری متفاوتی را با توجه به مصدومیتش طراحی کنند؛ روشی که برخلاف انتظار، در طول مسابقه عملکرد قابل‌توجهی داشت.
او را نمی‌توان مقصر اصلی تصادف اسپرینت دانست؛ هرچند شروع بهتر می‌توانست او را از موقعیت خطرناک دور نگه دارد و شاید مسیر رسیدنش به یک آخر هفته ۳۷ امتیازی را هموار کند.
۳. فابیو کوارتارارو | Yamaha
تعیین خط: دوازدهم | اسپرینت: نهم | مسابقه اصلی: نهم
به‌جز عملکرد نه‌چندان رضایت‌بخش در تعیین خط، کوارتارارو بار دیگر نمایش بسیار خوبی داشت. برخلاف آنچه در مسابقات موژلو و میزانو دیده بودیم، این بار نشانه‌ای از افت انگیزه یا بی‌میلی در عملکرد او وجود نداشت.
او در تصادف روز جمعه ضربه سنگینی خورد و در ماندلیکا نیز برتری سرعتی همیشگی خود را نسبت به دیگر موتورسواران یاماها به شکل واضحی نشان نداد. بااین‌حال، از نظر اجرای برنامه مسابقه و استفاده از فرصت‌ها، فاصله محسوسی با سایر رانندگان این تیم داشت.
عملکرد او در مسابقه اصلی یکشنبه، به‌ویژه، بسیار قدرتمند بود و نشان داد که حتی در آخر هفته‌ای نه‌چندان ایده‌آل، همچنان می‌تواند از ظرفیت موتورسیکلت خود به‌خوبی استفاده کند.
۴. مارک مارکز | Ducati
تعیین خط: چهارم | اسپرینت: اول | مسابقه اصلی: ششم
هرچه بیشتر عملکرد مارک مارکز را در طول آخر هفته بررسی کنیم، ارزش نمایش او بیشتر مشخص می‌شود. فاصله‌اش با دیگر رانندگان دوکاتی بسیار اندک بود، اما او توانست در بیشتر مراحل رقابت، عملکردی باثبات و قابل‌تحسین ارائه دهد.
کسب رتبه ششم در مسابقه اصلی برای کسی که در رقابت قهرمانی حضور دارد، نتیجه چندان خوبی نیست؛ اما پیروزی در اسپرینت تا حد زیادی این ضعف را جبران کرد.
مارکز خودش نیز تأکید کرد که اگر پیش از شروع آخر هفته به او پیشنهاد می‌شد تنها سه امتیاز از بزکی عقب بیفتد و شرایط امتیازی‌اش در برابر خورخه مارتین بدون تغییر باقی بماند، با رضایت آن را می‌پذیرفت.
مارتین و بزکی هر دو در مجموع ۲۲ امتیاز کسب کردند. بنابراین، با وجود اینکه مسابقه اصلی مطابق انتظار مارکز پیش نرفت، نتیجه نهایی آخر هفته برای او چندان ناامیدکننده نبود.
۵. مارکو بزکی | Aprilia
تعیین خط: دوم | اسپرینت: عدم تکمیل مسابقه (DNF) | مسابقه اصلی: اول
پیروزی بزکی پس از آخرین برد او در ماه مه، دلیلی برای جشن گرفتن بود. بااین‌حال، او برای تأثیرگذاری جدی‌تر بر رقابت قهرمانی به نتیجه بهتری در ماندلیکا نیاز داشت. افزایش تنها سه امتیازی فاصله‌اش با مارکز و مارتین، دستاورد بزرگی برای چنین آخر هفته‌ای محسوب نمی‌شد.
تصادف در شروع مسابقه اسپرینت، فرصت مهمی را از او گرفت. هرچند نمی‌توان مسئولیت اصلی این حادثه را مستقیماً متوجه بزکی دانست، اما می‌توان با بخشی از انتقادهای فرناندز همدلی کرد؛ فرناندز معتقد بود بزکی با تلاش برای راندن او به سمت بیرون پیست، محاسبه اشتباهی انجام داد و فضایی را برای ورود دو موتورسوار دوکاتی به یک موقعیت چهار موتورسیکلت در کنار هم ایجاد کرد؛ موقعیتی که در نهایت به حادثه‌ای فاجعه‌بار انجامید.
در مسابقه یکشنبه، با توجه به مصدومیت فرناندز، بزکی فرصت مناسبی برای پیروزی داشت و بدون دردسر یا تردید جدی، کار را به پایان رساند.
۶. خورخه مارتین | Aprilia
تعیین خط: پنجم | اسپرینت: چهارم | مسابقه اصلی: سوم
مارتین برای نخستین بار در مدتی نسبتاً طولانی، آخر هفته را با شرایط خوبی آغاز کرد؛ اما نتوانست گام بعدی را بردارد و در طول رقابت‌ها نیز هیچ‌گاه سریع‌ترین موتورسوار آپریلیا نبود. او در مجموع سومین راننده برتر این سازنده به شمار می‌رفت.
اگر مشکل فشار باد لاستیک در اسپرینت رخ نمی‌داد، نتیجه آخر هفته مارتین می‌توانست بسیار قابل‌توجه باشد. او می‌توانست امتیازات خوبی به دست آورد و در مقایسه با رقیب اصلی‌اش، مارکز، فاصله بیشتری ایجاد کند.
اما اتفاقات دورهای پایانی اسپرینت، این فرصت را از او گرفت و در نهایت تأثیری معادل جابه‌جایی ۹ امتیاز در رقابت قهرمانی داشت.
مارتین گفت تیمش برای مسابقه یکشنبه تنظیم فشار لاستیک را با احتیاط بیشتری انجام داده بود. شاید همین موضوع با شروع نسبتاً محتاطانه او در مسابقه ارتباط داشت؛ بااین‌حال، در ادامه توانست جایگاه خود را بهبود دهد و مسابقه را روی سکوی سوم به پایان برساند.
۷. فابیو دی جیانانتونیو | VR46 Ducati
تعیین خط: سوم | اسپرینت: سوم | مسابقه اصلی: هشتم
دی جیانانتونیو در بیشتر مراحل آخر هفته عملکرد بسیار خوبی داشت. او روز جمعه تنها ۰٫۰۰۴ ثانیه با سریع‌ترین موتورسوار دوکاتی فاصله داشت و در مرحله دوم تعیین خط نیز سریع‌ترین راننده این سازنده بود.
در اسپرینت هم تا آستانه پیروزی پیش رفت، اما ظاهراً یک معکوس‌دادن ناخواسته دنده در درگیری پیچ اول، که احتمالاً با زانوی مارک مارکز ارتباط داشت، شرایط را تغییر داد.
بااین‌حال، عملکرد او در مسابقه اصلی کاملاً متفاوت بود. دی جیانانتونیو در رقابت یکشنبه عملاً از جریان اصلی مسابقه دور ماند.
او پس از مسابقه توضیح داد که لاستیک جلوی موتورسیکلتش حدود دور دهم کارایی خود را از دست داده است. همچنین پس از بررسی لاستیک، متوجه یک حفره بزرگ در لاستیک شد؛ مشکلی که به گفته او، باعث شده بود خوش‌شانس باشد که توانسته مسابقه را به پایان برساند.
این نوع مشکل ممکن است تا حدی تحت تأثیر عملکرد راننده قرار بگیرد یا کاملاً خارج از کنترل او باشد. با توجه به نمایش خوب دی جیانانتونیو در سایر مراحل آخر هفته، می‌توان در ارزیابی نهایی به او فرصت داد و نتیجه مسابقه اصلی را به‌تنهایی ملاک قضاوت قرار نداد.
۸. الکس مارکز | Gresini Ducati
تعیین خط: هشتم | اسپرینت: پنجم | مسابقه اصلی: هفتم
پیست ماندلیکا از نظر ویژگی‌های فنی باید برای الکس مارکز مناسب باشد، اما او بار دیگر در مقایسه با دیگر رانندگان دوکاتی، عملکرد چندان برجسته‌ای نداشت.
البته توصیف عملکرد او به‌عنوان «کم‌فروغ» الزاماً به معنای ضعیف بودن آن نیست. الکس نتوانست به سطح عملکرد برادرش برسد، اما برخلاف برخی از رقبایش، نتایجی قابل‌قبول ثبت کرد.
فاصله ۰٫۳۳۸ ثانیه‌ای او در تعیین خط و دو نتیجه نسبتاً مناسب در اسپرینت و مسابقه اصلی نشان می‌داد که عملکردش در محدوده قابل‌قبول قرار داشته است.
۹. آی اوگورا | Trackhouse Aprilia
تعیین خط: هفتم | اسپرینت: دوم | مسابقه اصلی: چهارم
اوگورا از نظر سرعت، با فاصله قابل‌توجهی ضعیف‌ترین راننده از میان چهار موتورسوار آپریلیا در این آخر هفته بود؛ موضوعی که شاید با توجه به امتیازات خوب او در دو مسابقه چندان آشکار نباشد.
او روز جمعه به دلیل پرچم‌های زرد بدشانس بود و تصادف‌هایی که پیش از ورود به مرحله دوم تعیین خط داشت، اعتمادبه‌نفسش را تحت تأثیر قرار داد. برای رسیدن به سکوی دوم در اسپرینت نیز تا حد زیادی به کمک شرایط مسابقه نیاز داشت.
در مسابقه یکشنبه، او آخرین نفر از چهار راننده آپریلیا بود و در نهایت به رتبه چهارم رسید؛ نتیجه‌ای که البته در شرایط آن روز، احتمالاً بهترین جایگاه ممکن برای او بود.
اوگورا خودش نیز اذعان کرد که دوباره کندترین راننده آپریلیا بوده است. به گفته او، تفاوت اصلی در پیچ‌های تنگ و کند بود؛ جایی که سایر هم‌تیمی‌هایش توانستند عملکرد بهتری از موتورسیکلت بگیرند.
۱۰. لوکا مارینی | Honda
تعیین خط: پانزدهم | اسپرینت: پانزدهم | مسابقه اصلی: دوازدهم
پس از نشانه‌های امیدوارکننده هوندا در موتگی، عملکرد این سازنده در ماندلیکا واقعاً ناامیدکننده بود؛ پیشرفتی که تا حد زیادی شامل حال لوکا مارینی نیز نشد.
تنها نکته امیدوارکننده، پیشروی او در دورهای ابتدایی مسابقه اصلی یکشنبه بود. مارینی در آن مقطع توانست خود را به جایگاه نهم برساند، اما این روند دوام نیاورد.
با کاهش چسبندگی لبه لاستیک، جایگاه نهم او به رتبه دوازدهم تبدیل شد. بااین‌حال، همین نتیجه نیز برابر با بهترین نتیجه‌ای بود که یک موتورسوار هوندا در هر یک از جلسات این آخر هفته به دست آورد.
۱۱. الکس رینز | Yamaha
تعیین خط: سیزدهم | اسپرینت: دهم | مسابقه اصلی: پانزدهم
پیست ماندلیکا با سرعت عبور از پیچ‌ها و سطح چسبندگی پایین، به‌طور طبیعی باید با سبک رانندگی الکس رینز سازگار باشد. این موضوع در دو روز ابتدایی آخر هفته نیز دیده می‌شد؛ او دو بار در آستانه ورود به مرحله دوم تعیین خط قرار گرفت و در اسپرینت نیز، با وجود اینکه در دور نخست کمی پشت سایر موتورسواران گرفتار شد، عملکرد قابل‌قبولی داشت.
اما رینز معتقد بود شرایط پیست در روز یکشنبه به ضرر او تغییر کرده است. او در مسابقه اصلی از احساس بسیار بدی نسبت به موتورسیکلتش صحبت کرد و در نهایت با اختلاف ۱۱ ثانیه نسبت به کوارتارارو به خط پایان رسید؛ نتیجه‌ای که در دو روز نخست چندان قابل پیش‌بینی نبود.
همچنین باید به اتفاق خاصی اشاره کرد که پس از تصادف او در روز جمعه رخ داد. رینز گفت یکی از مارشال‌های پیست حاضر نشده بود او را به گاراژ بازگرداند و این موضوع باعث واکنش تند او شد. هرچند رینز در آن لحظه تحت فشار و ناراحتی بود، اما این مسئله به یکی از حاشیه‌های قابل‌توجه آخر هفته تبدیل شد.
۱۲. انیا باستینینی | Tech3 KTM
تعیین خط: چهاردهم | اسپرینت: یازدهم | مسابقه اصلی: دهم
باستینینی پس از نمایش درخشان خود در گرندپری ژاپن، در چهار جلسه ابتدایی آخر هفته اندونزی سه بار تصادف کرد.
معمولاً چنین شروعی می‌تواند نشانه‌ای از یک آخر هفته بسیار ضعیف باشد؛ اما او در نهایت توانست جایگاهی در ردیف پنجم جدول شروع مسابقه به دست آورد و با توجه به شرایط سایر رانندگان KTM به‌جز آکوستا، آخر هفته نسبتاً مفیدی را پشت سر بگذارد.
بااین‌حال، باستینینی در پایان از عملکرد موتورسیکلتش رضایت نداشت. به گفته او، موتورسیکلت هنگام قرار گرفتن در جریان هوای پشت سر سایر رقبا در مسابقه یکشنبه، بیش از حد ناپایدار بود. همین مسئله نگرانی‌هایی را برای او پیش از گرندپری فیلیپ آیلند ایجاد کرد؛ پیستی که شرایط بادی آن می‌تواند این مشکل را تشدید کند.
۱۳. یوهان زارکو | LCR Honda
تعیین خط: بیستم | اسپرینت: دوازدهم | مسابقه اصلی: سیزدهم
زارکو در مجموع دو مسابقه، ۱۴ جایگاه نسبت به موقعیت خود در جدول شروع مسابقه به دست آورد. این پیشرفت در ظاهر قابل‌توجه است، اما باید در نظر داشت که دو تصادف در مرحله نخست تعیین خط باعث شد مسابقات را از موقعیتی بسیار نامناسب آغاز کند.
او برای اسپرینت از لاستیک متوسط استفاده کرد تا شرایط را برای مسابقه اصلی یکشنبه آماده کند. بااین‌حال، در گرندپری مجبور شد بسیار محتاطانه براند و نتوانست شروع فوق‌العاده مارینی را تکرار کند.
افت عملکرد لاستیک عقب در دورهای پایانی به‌اندازه‌ای بود که زارکو نگران پنچر شدن آن شده بود. این وضعیت نشان می‌داد که مدیریت لاستیک‌ها در ماندلیکا تا چه اندازه می‌توانست برای رانندگان دشوار باشد.
۱۴. فرمین آلدگر | Gresini Ducati
تعیین خط: ششم | اسپرینت: هفتم | مسابقه اصلی: عدم تکمیل مسابقه (DNF)
توصیف «سریع اما بی‌ثبات» به‌خوبی عملکرد آلدگر در اندونزی و حتی شرایط او در فصل جاری را نشان می‌دهد. او بار دیگر با مصدومیت روبه‌رو شد؛ این بار شکستگی دست راست.
با وجود سه تصادف تا آن مقطع از آخر هفته، آلدگر توانست جایگاه ششم جدول شروع مسابقه را به دست آورد. او در اسپرینت تصمیم گرفت محتاطانه عمل کند، اما در مسابقه اصلی یکشنبه با هدف رسیدن به سکو، همانند پیروزی سال گذشته‌اش، سرعت بیشتری به نمایش گذاشت.
او موفق شد از خورخه مارتین و دی جیانانتونیو عبور کند، اما کمی بعد تصادف کرد و مسابقه را به پایان نرساند.
آلدگر اکنون باید در بارسلونا تحت عمل جراحی دست قرار بگیرد؛ اتفاقی که بار دیگر فصل پرنوسان او را تحت تأثیر قرار داده است.
۱۵. برد بیندر | KTM
تعیین خط: شانزدهم | اسپرینت: شانزدهم | مسابقه اصلی: یازدهم
بیندر روز جمعه به دلیل ترافیک پیست و پرچم‌های زرد با بدشانسی روبه‌رو شد، اما سرعت پایه او نیز نشان می‌داد که احتمالاً آخر هفته موفقی در پیش نخواهد داشت.
پس از مسابقه اسپرینت که در آن با مشکل کم‌فرمانی دست‌وپنجه نرم کرد، موتورسیکلت KTM در مسابقه اصلی قابل‌کنترل‌تر به نظر می‌رسید؛ وضعیتی که احتمالاً تا حدی به کاهش چسبندگی لاستیک عقب مربوط بود.
بااین‌حال، او در دورهای پایانی همچنان از عملکرد ایده‌آل فاصله داشت. بیندر در رقابتی مستقیم مغلوب باستینینی شد، اما افت جایگاه مارینی باعث شد بخشی از این عقب‌ماندگی جبران شود و او مسابقه را در رتبه یازدهم به پایان برساند.
۱۶. فرانچسکو بگنایا | Ducati
تعیین خط: دهم | اسپرینت: هشتم | مسابقه اصلی: عدم تکمیل مسابقه (DNF)
بگنایا اکنون در هشت گرندپری اخیر، پنج بار مسابقه را به پایان نرسانده است. او از زمان پیشرفت کوتاه‌مدتش در برنو، به‌طور میانگین تنها ۴٫۹ امتیاز در هر مرحله کسب کرده است؛ آماری بسیار ضعیف برای راننده‌ای با سابقه قهرمانی.
به نظر می‌رسد ارتباط میان او و موتورسیکلتش عملاً به بن‌بست رسیده است.
جمعه تا حدی امیدوارکننده بود، زیرا بگنایا توانست به مرحله دوم تعیین خط راه پیدا کند؛ اما در ادامه نتوانست پیشرفت خود را تثبیت کند. او در مرحله دوم تعیین خط دقیقاً همان زمانی را ثبت کرد که در جلسه تمرینی جمعه به دست آورده بود. در نتیجه، چهار موتورسوار دیگر دوکاتی از او سریع‌تر بودند؛ اتفاقی که در اسپرینت نیز تکرار شد.
در مسابقه اصلی، بگنایا تلاش می‌کرد خود را به لوکا مارینی در جایگاه نهم برساند. این کار می‌توانست به او کمک کند فشار لاستیک خود را افزایش دهد، اما در جریان تلاش برای رسیدن به مارینی تصادف کرد و از مسابقه کنار رفت.
۱۷. ماوریک وینیالس | Tech3 KTM
تعیین خط: هجدهم | اسپرینت: هجدهم | مسابقه اصلی: هفدهم
به نظر می‌رسد حضور پیاپی در دو گرندپری موتگی و ماندلیکا، فشار زیادی به وینیالس وارد کرده است. او در اندونزی رقابتی نبود و شاید تنها در اسپرینت توانست نشانه‌هایی از عملکرد بهتر نشان دهد.
وینیالس گفته است انتظار دارد در مقطعی از آینده به حدود ۹۵ درصد آمادگی برسد، هرچند رسیدن به آمادگی کامل نیز تضمین‌شده نیست. او در حال حاضر سطح آمادگی جسمانی خود را حدود ۷۰ درصد ارزیابی می‌کند.
برنامه فشرده آخر هفته همچنان برای او بیش از حد دشوار بود و تا زمان شروع مسابقه اصلی یکشنبه، تقریباً تمام انرژی‌اش را از دست داده بود. در نتیجه، نتوانست تأثیر قابل‌توجهی بر جریان مسابقه بگذارد و در رتبه هفدهم به کار خود پایان داد.
۱۸. دیوگو مورِیرا | LCR Honda
تعیین خط: بیست‌ویکم | اسپرینت: هفدهم | مسابقه اصلی: شانزدهم
مورِیرا از همان ابتدا با احساس نامطمئن نسبت به بخش جلویی موتورسیکلت روبه‌رو بود. او در تمرین نخست، تمرین روز جمعه و مرحله نخست تعیین خط تصادف کرد و پس از آن تصمیم گرفت ریسک بیشتری نکند.
او برای ادامه آخر هفته به حالت محافظه‌کارانه روی آورد؛ رویکردی که به دو نتیجه ضعیف منجر شد، اما دست‌کم توانست بدون شکستگی استخوان از پیست خارج شود.
با توجه به مشکلات متوالی او در کنترل موتورسیکلت، ادامه دادن با احتیاط تصمیمی قابل‌درک بود.
۱۹. پل اسپارگارو | Honda
تعیین خط: بیست‌ودوم | اسپرینت: بیستم | مسابقه اصلی: شروع نکرد (DNS)
حضور اسپارگارو در ماندلیکا را می‌توان یک راهکار اضطراری از سوی هوندا دانست. خوان میر هنوز آماده بازگشت نبود و دو گزینه جایگزین قبلی تیم نیز در دسترس قرار نداشتند؛ تاکاکی ناکاگامی مصدوم بود و سومکیات چانترا در مسابقات سوپربایک جهان حضور داشت.
هر دو راننده جایگزین قبلی، ناکاگامی و چانترا، عملکردهای بسیار خوبی داشتند؛ اما شرایط برای اسپارگارو متفاوت بود. او از زمان مصدومیت شدید کمر در تست‌های ماه آوریل، زمان بسیار کمی را روی موتورسیکلت سپری کرده بود. افزون بر این، هوندا به آمادگی او برای تست‌های موتورسیکلت ۸۵۰ سی‌سی در سپانگ طی همان هفته نیاز داشت.
اگرچه اسپارگارو از نظر سرعت کاملاً دور از رقابت نبود، اما پس از یک تصادف نسبتاً ساده در صبح شنبه، مجبور شد اسپرینت را در شرایطی به پایان برساند که از خستگی و درد بازو نیز رنج می‌برد.
بنابراین، تصمیم هوندا برای خارج کردن او از برنامه مسابقه اصلی یکشنبه چندان غافلگیرکننده نبود.
۲۰. فرانکو موربیدلی | VR46 Ducati
تعیین خط: یازدهم | اسپرینت: چهاردهم | مسابقه اصلی: چهاردهم
موربیدلی روز جمعه عملکرد باثباتی داشت و توانست به مرحله دوم تعیین خط راه پیدا کند؛ اما این موفقیت در نهایت تأثیر چندانی بر نتیجه کلی آخر هفته او نداشت.
او در اسپرینت پس از شروع مسابقه در جایگاه چهاردهم قرار گرفت و در مسابقه اصلی نیز پس از آغاز رقابت‌ها به رتبه هفدهم سقوط کرد.
در نتیجه، هر دو مسابقه برای او تقریباً از دست رفته بود. موربیدلی دست‌کم از نشان دادن سرعت نسبتاً مناسب با لاستیک‌های کارکرده رضایت داشت، اما چنین عملکردی به‌تنهایی برای رقابت در بالاترین سطح موتوجی‌پی کافی نیست.
۲۱. توپراک رازگاتلی‌اوغلو | Pramac Yamaha
تعیین خط: نوزدهم | اسپرینت: نوزدهم | مسابقه اصلی: عدم تکمیل مسابقه (DNF)
رازگاتلی‌اوغلو در پایان آخر هفته گفت که از اتفاقات ماندلیکا واقعاً ناراحت است؛ بااین‌حال، امیدوار بود این مرحله تنها به‌عنوان یک فرصت ازدست‌رفته در فصل ثبت شود.
او روز جمعه عملکرد بهتری نسبت به هفته‌های اخیر داشت، اما در یک تصادف شدید از نوع های‌ساید در صبح شنبه، دچار دررفتگی شانه شد.
با وجود مصدومیت، عملکرد او در ادامه همان روز تا حدی رقابتی بود؛ اما وضعیت شانه‌اش روز یکشنبه بدتر شد و در نهایت مسابقه اصلی را کنار گذاشت.
قرار بود او هفته بعد تحت تصویربرداری ام‌آر‌آی قرار بگیرد تا مشخص شود آیا آسیب بیشتری وجود دارد یا به مداخله جراحی نیاز خواهد بود.
۲۲. جک میلر | Pramac Yamaha
تعیین خط: هفدهم | اسپرینت: سیزدهم | مسابقه اصلی: عدم تکمیل مسابقه (DNF)
روند بسیار ضعیف اخیر جک میلر در ماندلیکا نیز ادامه پیدا کرد؛ آن هم با وجود اینکه او در بخش قابل‌توجهی از تمرینات روز جمعه عملکرد نسبتاً خوبی داشت.
میلر در مرحله نخست تعیین خط، در حالی که به گفته خودش بیش از حد به موتورسیکلت فشار آورده بود، تصادف کرد. در اسپرینت نیز به دلیل مشکلات هونداها و قرار گرفتن پشت سر آن‌ها، نتوانست عملکرد مطلوبی داشته باشد.
اما وضعیت در مسابقه اصلی یکشنبه بدتر شد. او موتورسیکلت یاماهای خود را تقریباً غیرقابل‌راندن توصیف کرد. مصرف بیش از حد سوخت و استفاده از نقشه موتور با تنظیمات محدودکننده که ترمز موتوری را تحت تأثیر قرار می‌داد، شرایط را برای او دشوار کرد.
میلر خیلی زود از جایگاه هفدهم عقب افتاد و در نهایت مسابقه را به پایان نرساند؛ پایانی ناامیدکننده برای آخر هفته‌ای که از همان مراحل ابتدایی نشانه‌های خوبی از آن دیده نمی‌شد.