اسکار پیاستری با پیروزی در

افت پیاستری در مک‌لارن؛ آیا رویاهای قهرمانی ستاره استرالیایی به پایان رسیده است؟

دقیقاً یک سال پیش در همین روزها، اسکار پیاستری با پیروزی در زاندفورت و پیشتازی ۳۴ امتیازی نسبت به لاندو نوریس راهی مونزا شده بود و جام قهرمانی جهان را در یک‌قدمی خود می‌دید. اما زاندفورت ۲۰۲۵ آخرین باری بود که پیاستری روی سکوی نخست یک مسابقه ایستاد. امروز او با ۵۵ امتیاز و سه رده اختلاف نسبت به هم‌تیمی‌اش در جایگاه هفتم جدول قرار دارد و در زاندفورت با بیش از ۳۰ ثانیه فاصله نسبت به نوریس از خط پایان گذشت.

در حالی که نوریس با دو پیروزی متوالی اخیر در اوج آمادگی به سر می‌برد، کارشناسان در جدیدترین قسمت پادکست خود به بررسی ریشه‌ای دلایل این فاصله پرداخته‌اند.

۱. مشکل سبک رانندگی؛ چالش چسبندگی کم (Mark Hughes)

مارک هیوز معتقد است پیاستری با نسل جدید خودروها در پیست‌های کم‌چسبندگی (Low-Grip) دچار چالش جدی است:

  • تفاوت سبک نوریس و پیاستری: پیاستری سعی دارد سبک رانندگی طبیعی خود را حفظ کند؛ او دیرتر پیچ را می‌پیچد و فشار مستقیمی روی چرخ‌های جلو می‌آورد (شباهت‌هایی با چالش‌های جورج راسل). این رفتار در شرایط کم‌چسبندگی باعث بروز کم‌فرمانی (Understeer) اولیه می‌شود و زمانی که چرخ جلو بالاخره چسبندگی پیدا می‌کند، خودرو دچار بیش‌فرمانی (Oversteer) ناگهانی می‌شود که هم در ورودی و هم در خروجی پیچ زمان را می‌سوزاند.
  • سبک انعطاف‌پذیر نوریس: در مقابل، لاندو نوریس سبک رانندگی انعطاف‌پذیرتری دارد. او به بخش جلوی خودرو اجازه ورود نرم‌تر به پیچ را می‌دهد و تمام گشتاور را یک‌باره از چرخ جلو طلب نمی‌کند.
  • پیچیده‌تر شدن تنظیمات: تلاش پیاستری برای حل این مشکل از طریق تغییر تنظیمات (Set-up)، خودرو را از محدوده بهینه (Sweet Spot) دورتر کرده و مشکل را دوچندان کرده است.

۲. آیا روایت‌های رسانه‌ای عادلانه است؟

اد استراو هشدار می‌دهد که نباید دچار افراط و تفریط در تحلیل‌ها شد:

  • تغییر ناگهانی روایت‌ها: سال گذشته رسانه‌ها پیاستری را قهرمان حتمی می‌دانستند و نوریس را زیر سوال می‌بردند، اما امروز با چند پیروزی نوریس، برخی پیاستری را کاملاً زیر سوال می‌برند.
  • عملکرد پیاستری فاجعه‌بار نبوده است: جزئیات بسیار کوچک، تفاوت‌های بزرگی ایجاد می‌کنند. پیاستری در سوزوکا پیشتاز بود و در مجارستان مسابقه فوق‌العاده‌ای داد تا اینکه برخورد با کارلوس ساینز او را عقب راند. تصور اینکه پیاستری به یک راننده درجه دو در مک‌لارن تبدیل شده اشتباه است.

۳. فرایند یادگیری و تطبیق‌پذیری در سال چهارم

ول خورونژی ,نبرد هم‌تیمی‌ها را یک «بازی با حاصل‌ضرب صفر» می‌داند، اما یادآور می‌شود پیاستری همچنان در حال یادگیری و توسعه است:

  • جهش ناگهانی در Q3: پیاستری راننده‌ای است که ممکن است در تمرینات و حتی Q1 و Q2 نیم‌گام عقب‌تر از نوریس باشد، اما ناگهان در Q3 تایم شگفت‌انگیزی ثبت کند. این شوک‌های زمانی پیشتر نوریس را نیز غافلگیر کرده بود.
  • فاصله ۳۰ ثانیه‌ای ناامیدکننده است: با این حال، فاصله ۳۰ ثانیه‌ای در پایان مسابقه برای راننده‌ای که مدعی فوق‌ستاره شدن است، در سال چهارم حضورش در F1 نگران‌کننده است. با این وجود، پیاستری پتانسیل بالایی برای یادگیری و تبدیل شدن به راننده‌ای انعطاف‌پذیرتر مانند نوریس دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

×

ورود / ثبت‌نام در FastLap

برای ارسال دیدگاه یا استفاده از امکانات سایت، شماره موبایل خود را وارد کنید: